Saturday, November 7, 2026

აშშ სახმელეთო ჯარების ცალკეული ჯავშანსაკავალერიო პოლკი

აშშ სამედრო-პოლიტიკური ხელმძღვანელობა დიდ ყურადღებას უთმობს ზოგადი დანიშნულების ძალების სრულყოფას. ეს უკანასკნელი, ამერიკული სარდლობის შეფასებით, იარაღის პერსპექტიული სახეობების, დაზვერვისა და მართვის ავტომატიზებული სისტემების შექმნაში დასავლური ტექნოლოგიების მიღწევათა წყალობით შეიძლება იქცეს დასავლეთსა და აღმოსავლეთს შორის არსებული წონასწორობის „გარღვევის იარაღად“. 

ეს მისწრაფება კარგად ჩანს სახმელეთო ჯარების მშენებლობის გრძელვადიანი პროგრამის „არმია–90“ (1981–1990) მსვლელობის პროცესში. მის ფარგლებში მიმდინარეობს გამოკვლევები და პრაქტიკული ღონისძიებანი იარაღისა და საბრძოლო ტექნიკის ხარისხობრივად ახალი სისტემების შემუშავებისა და შეიარაღებაში მიღების, მათი საბრძოლო გამოყენების ოპტიმალური ხერხების ძიების, საორგანიზაციო სტრუქტურის სრულყოფის სფერებში. სახმელეთო ჯარების შენაერთებისა და ნაწილების აღჭურვა თანამედროვე იარაღითა და საბრძოლო ტექნიკით (ტანკები M1 და M1A1 „აბრამსი“, ქვეითთა საბრძოლო მანქანები /ქსმ/ M2 „ბრედლი“, საბრძოლო სადაზვერვო მანქანები /ბდმ/ M3, ზალპური ცეცხლის რეაქტიული სისტემები /ზცრს/ MLRS, ტანკსაწინააღმდეგო ვერტმფრენები AH-64A „აპაჩი“), მათი გადაყვანა ახალ საორგანიზაციო-საშტატო სტრუქტურაზე „დივიზია–86“-ის შესაბამისად, აგრეთვე ჯარების მიერ საბრძოლო მოქმედებათა წარმოების ხერხების ათვისება „საჰაერო-მიწისზედა ოპერაცია (ბრძოლა)“ კონცეფციის ფარგლებში, დასავლელი სპეციალისტების შეფასებით, უზრუნველყოფს ამერიკულ სარდლობას სახმელეთო ჯარების საბრძოლო შესაძლებლობათა ამაღლებით არანაკლებ 70 %-ით. 

როგორც საზღვარგარეთული სამხედრო გამოცემები იტყობინებიან, აშშ სახმელეთო ჯარებში არის შვიდი ცალკეული ჯავშანსაკავალერიო პოლკი (ცჯკპ), სამი რეგულარულ არმიაში და ოთხიც ეროვნულ გვარდიაში. ხსენებული პროგრამის შესაბამისად ეს პოლკებიც ასევე გადადიან ახალ საორგანიზაციო-საშტატო სტრუქტურაზე, შეიარაღებაში ღებულობენ თანამედროვე იარაღსა და საბრძოლო ტექნიკას. 1988 წლის დასაწყისში რეგულარული არმიის ყველა პოლკი უკვე გადაყვანილია ახალ შტატებზე. ეროვნული გვარდიის პოლკების გადაყვანისა და მათი გადაიარაღების დასრულება 1990 წლის დასასრულისთვისაა დაგეგმილი. 

ცალკეული ჯავშანსაკავალერიო პოლკი ორგანიზაციულად შედის საარმიო კორპუსის შემადგენლობაში და განკუთვნილია შემდეგი ძირითადი ამოცანების გადასაწყვეტად: დაზვერვის წარმოება, ბრძოლასა და ოპერაციაში ზოგადსაჯარისო შენაერთებისა და გაერთიანებათა დაფარვისა და დაცვის განხორციელება, მოქმედებები ზოგადსაჯარისო რეზერვის სახით, საარმიო კორპუსის ზურგის რაიონის დაცვა და თავდაცვა, დამხმარე მიმართულებებზე დამოუკიდებელი საბრძოლო მოქმედებების წარმოება. 

შემადგენლობა და საბრძოლო შესაძლებლობები. ორგანიზაციულად ცალკეული ჯავშანსაკავალერიო პოლკი მოიცავს შტაბსა და საშტაბო ასეულს, სამ სადაზვერვო ბატალიონს, საარმიო ავიაციის ბატალიონს, 155-მმ თვითმავალი ჰაუბიცების დივიზიონს, საზენიტო ბატარეას, სამ ცალკეულ ასეულს (დაზვერვისა და რადიოელექტრონული ბრძოლის /რებ/, საინჟინრო და მასობრივი დაზიანების იარაღისაგან /მდი/ დაცვის), ზურგისა და ტექნიკური უზრუნველყოფის ბატალიონს. 

შ ტ ა ბ ი | დ ა | ს ა შ ტ ა ბ ო | ა ს ე უ ლ ი  განკუთვნილია საშტატო და მიცემული ქვედანაყოფების მოქმედებათა ორგანიზებისა და მართვისათვის, აგრეთვე პოლკის მართვის პუნქტების საჰაერო თავდაცვის (ჰთ) უზრუნველყოფისათვის. მათ შემადგენლობაში არის ორი ოცეული (კავშირგაბმულობისა და გადასატანი საჰაერო-საზენიტო კომპლექტების /გზრკ/ „სტინგერი“) და ათი სექცია (საშტაბო, პირადი შემადგენლობის, სადაზვერვო, ოპერატიული, საცეცხლე მხარდაჭერის, ქიმიური, ზურგის, ასეულის მართვის, სასურსათო და მომარაგების, სარემონტო). სულ მათში მოითვლება პირადი შემადგენლობის 199 ადამიანი, 24 გზრკ „სტინგერი“, ოთხი სამეთაურო-საშტაბო მანქანა (მშმ) M577A1, ერთი ჯავშანტრანსპორტერი (ჯტრ) M113A1, 88 რადიოსადგური, 60-ზე მეტი ავტომობილი. შტაბისა და საშტაბო ასეულის ბაზაზე შეიძლება გაიშალოს მეწინავე, ძირითადი და სათადარიგო სამეთაურო (საკომანდო) პუნქტები. 

ს ა დ ა ზ ვ ე რ ვ ო | ბ ა ტ ა ლ ი ო ნ ი – პოლკის ძირითადი საბრძოლო ქვედანაყოფია. იგი განკუთვნილია სადაზვერვო ამოცანების შესრულებისათვის, საარმიო კორპუსის ნაწილებისა და შენაერთების საბრძოლო და სადარაჯო დაცვის განხორციელებისათვის, დამხმარე მიმართულებებზე და შეზღუდული მიზნებით შეტევითი და თავდაცვითი მოქმედებების წარმოებისათვის. იგი შედგება შტაბისა და საშტაბო ასეულის, სამი სადაზვერვო და ერთი სატანკო ასეულებისაგან. 

შტაბი და საშტაბო ასეული მოიცავს ოთხ ოცეულს (კავშირგაბმულობის, უზრუნველყოფის, სამედიცინო, ტექნიკური მომსახურებისა და რემონტის) და ცხრა სექციას (პირადი შემადგენლობის, სადაზვერვო, ოპერატიული, საცეცხლე მხარდაჭერის, მიწისზედა რადიოსალოკაციო დაზვერვის, სატანკო ხიდგამყვანების, ზურგის უზრუნველყოფის, ასეულის მართვისა და პირადი შემადგენლობის კვების). სულ სადაზვერვო ბატალიონის შტაბსა და საშტაბო ასეულში 207 ადამიანია. ამ ქვედანაყოფების ძალებითა და საშუალებებით შეიძლება გადაწყდეს საშტატო და მიცემული ქვედანაყოფების მოქმედებათა მართვის, მათი მატერიალურ-ტექნიკური და სამედიცინო უზრუნველყოფის ორგანიზაციის საკითხები ბატალიონის მიერ საბრძოლო მოქმედებების წარმოებისას როგორც პოლკის შემადგენლობაში, ისე დამოუკიდებლად. 

სადაზვერვო ასეული შედგება მართვის (ტანკი M1 „აბრამსი“ და მშმ M577A1), ორი სადაზვერვო ოცეულის (ექვს-ექვსი საბრძოლო სადაზვერვო მანქანა /ბდმ/ M3), ორი სატანკო ოცეულის (ოთხ-ოთხი ტანკი) და ორი სექციისაგან: ნაღმსატყორცნების (ორი ჯტრ M113A1 81-მმ ნაღმსატყორცნებით), ტექნიკური მომსახურებისა და რემონტის. სულ ასეულშია პირადი შემადგენლობის 128 ადამიანი, ცხრა ტანკი M1 „აბრამსი“, 12 ბდმ M3, ორი ნაღმსატყორცნი ჯტრ M113A1-ზე და ერთი მშმ M577A1. 

საარმიო კორპუსის სვლიდან შეტევის დროს სადაზვერვო ასეული შეიძლება გამოყოფდეს ოთხ სადაზვერვო ჯგუფამდე (როგორც წესი, თითოეულში ორ ტანკსა და ორ ბდმ-ს) და აწარმოებდეს ორი-ოთხი მარშრუტის დაზვერვას დანიშნულ ზოლში ან მიმართულებაზე. სიღრმივი დაზვერვის წარმოებისას ან შემხვედრი ბრძოლის მოლოდინში ასეული შეიძლება გაძლიერებულ იქნას საზენიტო, საინჟინრო და ქიმიური ქვედანაყოფებით და შეადგინოს სადაზვერვო რაზმი, რომელიც აწარმოებს დაზვერვას ერთი მარშრუტით. ასეულის დაზვერვის ზოლი ჩვეულებრივ ემთხვევა ბრიგადის შეტევის ზოლს (10–15 კმ). 

თავდავაში დაზვერვისათვის ასეულის შემადგენლობიდან გამოიყოფა სამეთვალყურეო პოსტები და სადაზვერვო-სათვალთვალო რაზმები. მათი რაოდენობა და შემადგენლობა დამოკიდებული იქნება მოწინააღმდეგის მოქმედებათა ხასიათზე, ადგილმდებარეობასა და თავდაცვაში მყოფი ჯარების საბრძოლო რიგების მოწყობაზე. 

მოქმედებს რა უზრუნველყოფის ზოლში, სადაზვერვო ასეული შეიძლება იცავდეს დანიშნულ პოზიციას, საარმიო კორპუსის მთავარი ნაწილებისაგან 60 კმ-მდე მანძილზე დაშორებით. 

სადარაჯო დაცვის ამოცანების შესრულებისას ასეული, როგორც წესი, ეძლევა ბრიგადას და შეუძლია გამოყოფდეს სამამდე სათავო, ქვერდით და ზურგის სალაშქრო პოსტს. მთავარი ძალებისგან ისინი მოშორებულია 3–4 კმ-ით, რაც სპეციალისტების შფასებით, უნდა უზრუნველყოფდეს მათ საარტილერიო მხარდაჭერას მოწინააღმდეგის ქვედანაყოფებთან ბრძოლაში ჩაბმისა და თავიანთი ნაწილებისა და ქვედანაყოფების ორგანიზებულად ბრძოლაში შესვლის დროს. 

სატანკო ასეული შედგება მართვის (ორი ტანკი M1 „აბრამსი“), სამი სატანკო ოცეულის (ოთხ-ოთხი ტანკი), ტექნიკური მომსახურებისა და რემონტის სექციისაგან. სულ მასში მოითვლება პირადი შემადგენლობის 74 ადამიანი, 14 ტანკი M1 „აბრამსი“. ასეულს შეუძლია აწარამოებდეს მანევრულ შეტევით და თავდაცვით საბრძოლო მოქმედებებს შეზღუდული ხედვის, ძლიერი საცეცხლე ზემოქმედებისა და მოწინააღმდეგის მიერ მასობრივი დაზიანების იარაღის (მდი) გამოყენების პირობებში. სადაზვერვო ბატალიონის მიერ საბრძოლო უზრუნველყოფის ამოცანების შესრულებისას (დაზვერვა, დაცვა და დაფარვა) ასეული ჩვეულებრივ შეადგენს ბატალიონის მეთაურის რეზერვს. 

სულ სადაზვერვო ბატალიონში მოითვლება პირადი შემადგენლობის 665 ადამიანი, 41 ტანკი M1 „აბრამსი“, 38 ბდმ M3, ექვსი 81-მმ თვითმავალი ნაღმსატყორცნი ჯტრ-ბზე M113A1, ცხრა მშმ M577A1, 11 ჯავშანტრანსპორტერი (ჯტრ) M113A1, 150-ზე მეტი რადიოსადგური, დაახლოებით 80 ავტომობილი. 

ს ა ა რ მ ი ო | ა ვ ი ა ც ი ი ს | ბ ა ტ ა ლ ი ო ნ ი  შედგება შტაბისა და საშტაბო ასეულისაგან (278 ადამიანი, ერთი ზოგადი დანიშნულების ვერტმფრენი და სამიც რადიოელექტრონული ბრძოლის /რებ/ ვერტმფრენი), სამი სადაზვერვო ასეულისაგან (თითოეულში 34 ადამიანი, ექვსი სადაზვერვო და ოთი ტანკსაწინააღმდეგო ვერტმფრენი), ორი ტანკსაწინააღმდეგო სავერტმფრენო ასეულისა (თითოეულში 38 ადამიანი, ოთი სადაზვერვო და შვიდი ტანკსაწინააღმდეგო ვერტმფრენი) და საბრძოლო უზრუნველყოფის ასეულისაგან (50 ადაიანი, 15 ზოგადი დანიშნულებისა და ექვსიც სადაზვერვო ვერტმფრენი). სულ ბატალიონი მოითვლის პირადი შემადგენლობის 506 ადამიანს, 77 ვერტმფრენს (26 ტანკსაწინააღმდეგო, 32 სადაზვერვო, 16 ზოგადი დანიშნულებისა და სამიც რადიოელექტრონული ბრძოლის /რებ/), 300-ზე მეტ რადიოსადგურს, 105 ავტომობილს. საჰაერო დაზვერვის, საცეცხლე მხარდაჭერისა და მოწინააღმდეგის მოძრავი მოჯავშნული მიზნების დაზიანების ამოცანების შესრულებისას ბატალიონი შეიძლება ქმნიდეს ორ-სამ ტანკსაწინააღმდეგო დამრტყმელ სავერტმფრენო ჯგუფს (თითოეულში ხუთამდე ტანკსაწინააღმდეგო და სამი სადაზვერვო ვერტმფრენი) და ექვს მძიმე სადაზვერვო სავერტმფრენო დარტყმელ ჯგუფს (თითოეულში სამამდე სადაზვერვო და ორი ტანკსაწინააღმდეგო ვერტმფრენი) ან ცხრა მსუბუქ ჯგუფს (თითოეულში ორამდე სადაზვერვო და თითო ტანკსაწინააღმდეგო ვერტმფრენი). ბატალიონს შეუძლია უზრუნველყოფდეს პოლკის ქვედანაყოფების მიერ დაზვერვის წარმოებას 150 კმ-მდე სიღრმეში. 

ს ა ა რ ტ ი ლ ე რ ი ო | დ ი ვ ი ზ ი ო ნ ს  თავის შემადგენლობაში გააჩნია შტაბი და საშტაბო ბატარეა, 155-მმ თვითმავალი ჰაუბიცების სამი ბატარეა (თითოეულში რვა ქვემეხი და ტანკსაწინააღმდეგო მართვადი რაკეტების /ტსმრ/ „დრაკონი“ რვა გასაშვები დანადგარი /ტსმრ გდ/), მომსახურების ბატარეა. სულ დივიზიონში მოითვლება პირადი შემადგენლობის 717 ადამიანი, 24 155-მმ თვითმავალი ჰაუბიცა, 24 ტსმრ გდ „დრაკონი“, 13 მშმ M557A1, 15 ჯტრ M113A1, 80 რადიოსადგური, დაახლოებით 100 ავტომობილი. დივიზიონის ზალპით ღიად განლაგებული ცოცხალი ძალა შეიძლება დაზიანებულ იქნას 5 ჰა ფართობზე. პოლკის მიერ საბრძოლო უზრუნველყოფის ამოცანების შესრულებისას საარტილერიო დივიზიონი, როგორც წესი, ბატარეების სახით მიეცემა სადაზვერვო ბატალიონებს. პოლკის მიერ დამხმარე უბნებზე შეტევითი ან თავდაცვითი მოქმედებების წარმოების დროს დივიზიონი გამოიყენება ცენტრალიზებულად. 

ს ა ზ ე ნ ი ტ ო | ბ ა ტ ა რ ე ა  მოიცავს მართვას, თვითმავალი საზენიტო დანადგარების (თზდ) „ვულკანი“ სამ ოცეულს, გადასატანი საზენიტო-საკარეტო კომპლექსების (გზრკ) „სტინგერი“ ოცეულს და სამ სექციას (კავშირგაბმულობის, საჰაერო თავდაცვის კოორდინაციის, მომსახურების). სულ მასში მოითვლება პირადი შემადგენლობის 184 ადამიანი, 12 თზდ „ვულკანი“* (*1989 წლიდან სახმელეთო ჯარების შენაერთებისა და ნაწილების შეიარაღებაში შემოსვლას დაიწყებს უნივერსალური საზენიტო-ტანკსაწინააღმდეგო სარაკეტო კომპლექსი ADATS), 28 გზრკ „სტინგერი“, მშმ M577A1, ოთხი ჯტრ M113A1, დაახლოებით 100 რადიოსადგური, 50-ზე მეტი ავტომობილი. პოლკის საზენიტო ბატარეას შეუძლია ერთდროულად უშენდეს ცეცხლს 30-ზე მეტ საჰაერო მიზანს, რომლებიც ფრენენ 350 მ/წმ სიჩქარით 30 მ-დან 3,5 კმ-მდე სიმაღლეებზე დაზიანების ალბათობით 0,3–0,5. საბრძოლო მოქმედებების მსვლელობისას საზენიტო ბატარეა გამოიყენება დეცენტრალიზებულად: თზდ „ვულკანის“ ოცეულები, გაძლიერებულნი გზრკ „სტინგერებით“, იფარავენ სადაზვერვო ბატალიონებს, ხოლო გზრკ „სტინგერების“ დანარჩენი გათვლები კი – დაზვერვისა და რებ ასეულს, პოლკის ზურგის უზრუნველყოფის ქვედანაყოფებსა და ორგანოებს. 

ზ უ რ გ ი ს ა | დ ა | ტ ე ქ ნ ი კ უ რ ი | უ ზ რ უ ნ ვ ე ლ ყ ო ფ ი ს | ბ ა ტ ა ლ ი ო ნ შ ი  შედის შტაბი და საშტაბო ასეული, მომარაგებისა და სატრანსპორტო, სარემონტო, სამედიცინო და ადმინისტრაციული ასეულები. სულ ბატალიონში არის 1015 ადამიანი, სამი ჯტრ M113A1, 80-ზე მეტი რადიოსადგური, დაახლ. 250 ავტომობილი. საბრძოლო ვითარებაში ბატალიონის შემადგენლობიდან იქმნება სადაზვერვო ბატალიონების ზურგისა და ტექნიკური უზრუნველყოფის ჯგუფები, ხოლო ძალებისა და საშუალებათა ნაწილი კი რჩება ცჯკპ მეთაურის განკარგულებაში. 

დ ა ზ ვ ე რ ვ ი ს ა | დ ა | რ ე ბ | ა ს ე უ ლ ი  შედგება მართვის, სადაზვერვო ინფორმაციის შეკრებისა და ანალიზის ცენტრის და ხუთი ოცეულისაგან (სამი რადიოტექნიკური დაზვერვისა და რადიოჩახშობის, თითო-თითოც კავშირგაბმულობისა და მომსახურების). რადიოტექნიკური დაზვერვისა და ჩახშობის ოცეულში არის მართვა და სამი ათეული: რადიოტექნიკური დაზვერვის და მიზნების დაჭერის (засечка целей), რადიოჩახშობის და სმენითი დაზვერვის. ასეულში 208 ადამიანია, ექვსი მშმ M577A1, სამი ჯტრ M113A1, რებ სავერტმფრენო კომპლექსი „ქვიქ ფიქს – 2“, ორი რებ სავერტმფრენო კომპლექსი „მალთიუზი“ და ტალღების მოკლე და ულტრამოკლე დიაპაზონებში (მტ/უმტ) რადიოელექტრონული ჩახშობის (რეჩ) ორი მიწისზედა კომპლექსი AN/TLQ–17A, 50-ზე მეტი ავტომობილი. 

ს ა ი ნ ჟ ი ნ რ ო | ა ს ე უ ლ ი  შედგება მართვისა და ხუთი ოცეულისაგან (სამი საინჟინრო, ღობურების მოხსნისა და დაყენების, უზრუნველყოფის). სულ საინჟინრო ასეულში არის პირადი შემადგენლობის 188 ადამიანი, ექვსი ტსმრ გდ „დრაკონი“, მშმ M577A1, 12 ჯტრ M113A1, სამი სატანკო ხიდგამყვანი, განნაღმვის დაგრძელებული მუხტების სამი კომპლექტი, ექვსი თვითმავალი ბორანი, ორი სანაღმო გადამღობი, 30-ზე მეტი რადიოსადგური, 30 ავტომობილი. 

მ დ ი-გან | დ ა ც ვ ი ს | ა ს ე უ ლ ი  მოიცავს მართვას, ქიმიურ სექციასა და სამ ოცეულს (რადიაციული და ქიმიური დაზვერვის, სპეციალური დამუშავებისა და უზრუნველყოფის). სულ მასში მოითლება პირადი შემადგენლობის 80 ადამიანი, ცხრა ჯტრ M113A1, სპეცდამუშავების აპარატურის სამი კომპლექტი, რადიაციული დაზვერვის სამი ხელსაწყო, 17 რადიოსადგური, 20-ზე მეტი ავტომობილი. ასეულს შეუძლია გამოყოს ცხრა ქიმიურ სადაზვერო სამზირ რაზმამდე და 1 სთ განმავლობაში ჩაატაროს 80 ადამიანის ან ოთხი ერთეული საბრძოლო ტექნიკის სპეციალური დამუშავება. 

ცალკეულ ჯავშანსაკავალერიო პოლკში მოითვლება 5092-ზე მეტი ადამიანი, 123 ტანკი M1 „აბრამსი“, 114 ბდმ M3, 80 ჯტრ M113A1, 24 155-მმ თვითმავალი ჰაუბიცა, 18 81-მმ ნაღმსატყორცნი ჯტრ-ზე M113A1, 30 ტსმრ გდ „დრაკონი“, 12 თზდ „ვულკანი“, 52 გზრკ „სტინგერი“, 77 ვერტმფრენი (32 სადაზვერვო, 26 ტანკსაწინააღმდეგო, 16 მრავალმიზნობრივი და სამიც რებ-ისა), 1150-ზე მეტი რადიოსადგური, 900-ზე მეტი ავტომობილი. 

პოლკის მიწისზედა საშუალებებით დაზვერვის წარმოების სიღრმე აღწევს 70–80 კმ, საჰაეროთი – 150 კმ. დღე-ღამის განმავლობაში, ამერიკელი სპეციალისტების შეფასებით, პოლკს შეუძლია დაზვეროს 80 ობიექტამდე. საბრძოლო დაცვის ამოცანების შესრულების დროს ცჯკპ-ს შეუძლია აწარმოებდეს საარმიო კორპუსის უზრუნველყოფის ზოლში რაიონის თავდაცვას მოწინააღმდეგის შემოტევის ძირითად მიმართულებებზე. თავდაცვის ძირითადი რაიონის წინა ხაზიდან პოლკის სავარაუდო დაშორებაა 15–75 კმ. თავდაცვაში ცჯკპ-ს შეუძლია იკავებდეს რაიონს 15–20 კმ ფრონტში და 20 კმ სიღრმეში, შეტევაში კი მოქმედებდეს 10–15კმ სიგანის ზოლში. 

ცალკეული ჯავშანსაკავალერიო პოლკი შეტევაში. წარმოადგენს რა საარმიო კორპუსის საჯარისო დაზვერვის ძირითად საშუალებას, პოლკი, როგორც წესი, წყვეტს სადაზვერვო ამოცანებს მიმართულებების მიხედვით ან მითითებულ ზოლში მოწინააღმდეგეზე ან ადგილმდებარეობის ხასიათზე მონაცემების მოპოვების მიზნით საარმიო კორპუსის მიერ გადასაწყვეტი საბრძოლო ამოცანების მთელ სიღრმეში. პოლკის დაზვერვის ზოლი ჩვეულებრივ თანხვდება საარმიო კორპუსის შეტევის ზოლს და სიგანეში აღწევს 80 კმ. დასმულ ამოცანებს პოლკი ასრულებს ბრძოლით, მეთვალყურეობით, მიწისზედა და საჰაერო სადაზვერვო რაზმებისა და ჯგუფების მოქმედებებით, ძიებითა და მიყურადებით. 

საარმიო კორპუსის სვლიდან შეტევისას მოწინააღმდეგესთან უშუალო შეხების არარასებობის დროს პოლკის წინაშე ისმება ამოცანა მოვიდეს შეხებაში მის მთავარ ძალებთან, განსაზღვროს მათი საბრძოლო შემადგენლობა, დაადგინოს თავდაცვის წინა ხაზის მოხაზულობა და საბრძოლო რიგების მოწყობა, გამოავლინოს სუსტი ადგილები მოწინააღმდეგის თავდავცაში, აგრეთვე მისი ცეცხლის სისტემა. კორპუსის მთავარი ძალების საბრძოლო მოქმედებების დროს მოწინააღმდეგის თავდაცვის პირველი ხაზის დასაუფლებლად პოლკის ქვედანაყოფები აწარმოებენ დაზვერვას ფლანგებზე ან იყენებენ ინტერვალებს შემტევ ნაწილებსა და შენაერთებს შორის მოწინააღმდეგის თავდაცვის სიღრმეში შესასვლელად. ძირითადი მიზანია – გამოარკვიონ მოწინააღმდეგის კონტრშემომტევი დაჯგუფებების შემადგენლობა, მოქმედებათა მიჯნები და მიმართულებანი. საარმიო კორპუსის მთავარი ძალების მიერ ოპერატიულ სიღრმეში წარმატების განვითარების შემთხვევაში ცჯკპ-ის ქვედანაყოფები ატარებენ იმ რაიონების დაზვერვას, სადაც კორპუსის მეთაურის შეფასებით, შემდგომი წინსვლა შეიძლება შეჩერებულ იქნას. 

საარმიო კორპუსის შეტევის მზადების პირობებში ცალკეულმა ჯავშანსაკავალერიო პოლკმა შეიძლება მიიღოს ამოცანა მოწინააღმდეგესთან უშუალო შეხების მდგომარეობიდან მოახდინოს დაზვერვა ბრძოლით. ის წარმოებს მხოლოდ საარმიო კორპუსის მეთაურის მითითებით, მისი ორგანიზაცია კი ხდება და ხორციელდება კორპუსის შტაბის კონტროლქვეშ. დაზვერვა ბრძოლით წარმოებს პოლკის ქვედანაყოფებით (ასეულიდან ბატალიონამდე) ერთდროულად საარმიო კორპუსის მოქმედების ზოლის რამდენიმე მიმართულებაზე. 

ცალკეული ჯავშანსაკავალერიო პოლკი, იმყოფება რა კორპუსის დაფარვის ჯარების შემადგენლობაში, კორპუსის მიერ ოპერატიული წარმატების განვითარების დროს აწყობს თავის საბრძოლო რიგებს, როგორც წესი, ერთ ეშელონად რეზერვის გამოყოფით. პოლკის საბრძოლო რიგების მოწყობა უნდა უზრუნველყოფდეს მეწინავე ნაწილებისა და ქვედანაყოფების წინსვლის ძირითადი მიმართულებების დაფარვას იმ ანგარიშით, რომ თითოეულ მარშრუტზე მოდიოდეს ერთი-ორი სადაზვერვო ოცეული. 

ამერიკელი სამხედრო სპეციალისტების შეფასებით, ცჯკპ-ს თავისი ორგანიზაციითა და შეიარაღებით შეუძლია წარმატებით აწარმოებდეს დამოუკიდებელ შეტევით მოქმედებებს დამხმარე მიმართულებებზე, საარმიო კორპუსის ფლანგებზე ან იმ მიმართულებებზე, სადაც მოწინააღმდეგის თავდაცვა სუსტადაა მომზადებული. პოლკის საბრძოლო მოწყობა უწინარეს ყოვლისა დამოკიდებულია მოწინააღმდეგის თავდაცვის ხასიათზე და შეიძლება აგებულ იქნას ერთ ან ორ ეშელონად. საარტილერიო დივიზიონი და საარმიო ავიაციის ბატალიონი, როგორც წესი, გამოიყენებიან ცენტრალიზებულად. ქვედანაყოფებს ესმებათ ამოცანები ობიექტების მიხედვით. პოლკს ჩვეულებრივ დაენიშნება ერთი ან რამდენიმე ობიექტი, ხოლო მართვისა და ბრძოლაში შეთანხმებული მოქმედებების უზრუნველყოფისთვის ბატალიონებს შეიძლება მიეთითებოდეს შუალედური პუნქტებიც (ნახ. 2). 

ცალკეული ჯავშანსაკავალერიო პოლკი თავდაცვაში გამოიყენება დაზვერვის საწარმოებლად, საბრძოლო დაცვისა და კორპუსის მთავარი ძალების დაფარვის ამოცანების შესრულებისათვის, აგრეთვე შეიძლება ღებულობდეს თავდაცვის ცალკეულ უბანს დამხმარე მიმართულებაზე. მისი ძირითადი ამოცანებია მოწინააღმდეგესთან უწყვეტი შეხების დამყარება და შენარჩუნება, მთავარი და სხვა დარტყმების მიმართულებათა გამოვლენა, აგრეთვე ძალების შემადგენლობისა ამ მიმართულებებზე. 

როდესაც საარმიო კორპუსს უკავია (მომზადებული) თავდაცვა წინასწარ მოწინააღმდეგესთან შეხების გარეშე, მისი მეწინავე ხაზის წინ იქმნება უზრუნველყოფის ზოლი სიღრმით 15–75 კმ, რომელსაც იცავენ დაფარვის ჯარები. როგორც წესი, ცჯკპ წარმოადგენს მათ საფუძველს (გარდა ამისა, დაფარვის ჯარების შემადგენლობაში შეიძლება გამოიყოფოდეს ქვედანაყოფები პირველი ეშელონის დივიზიებიდან). დაფარვის ჯარების მთავარი ამოცანაა – შეიყვანონ მოწინააღმდეგე შეცდომაში თავდაცვის ძირითად რაიონში წინა ხაზის მოხაზულობისა და თავიანთი ჯარების დაჯგუფების შეფასებაში, აიძულონ იგი ნაადრევად გაშალოს თავისი მთავარი ძალები და შემოუტიოს დანაწევრებული საბრძოლო რიგებით თავდაცვაში მყოფთათვის საჭირო მიმართულებაზე. 

უზრუნველყოფის ზოლში საარმიო კორპუსის მეთაური ნიშნავს, როგორც წესი, სამ პოზიციას (მიჯნას) დაფარვის ჯარების მოქმედებებისთვის. მათზე მოეწყობა (აღიჭურვება) საასეულო საყრდენი პუნქტები, იქმნება ნაღმურ-ასაფეთქებელი ღობურები, მზადდება მომკვეთი და ცრუ პოზიციები, განისაზღვრება დისტანციური დანაღმვის რაიონები და საზღვრები. მოწინააღმდეგის შემოტევის დაწყების შემდეგ პოლკის ქვედანაყოფები აწარმოებენ ბრძოლას თითოეულ პოზიციაზე შემკავებელი მოქმედებების მეთოდით. უპირატესობა ენიჭება მობილურ თავდაცვას, რომელიც უზრუნველყოფს პოლკის საცეცხლე შესაძლებლობების ყველაზე უფრო სრულად რეალიზაციას. უკანასკნელი პოზიციიდან პოლკის ქვედანაყოფები გადაიყვანება ზურგში საერთო დაცვის ძალების საფარველ ქვეშ. წინა ხაზიდან 6–8 კმ-ით დაშორებული მიჯნიდან ცჯკპ-ის ქვედანაყოფების უკანდახევას მართავს პირველი ეშელონის დივიზიის მეთაური, იმ ზოლში, სადაც ეს ქვედანაყოფები იხევენ უკან (გამოდიან) (ნახ. 3). პოლკის ქვედანაყოფების ბრძოლას უზრუნველყოფის ზოლში ხელმძღვანელობს საარმიო კორპუსის მეთაური და მხოლოდ მისი ნებართვით ხდება პოზიციებისა და მიჯნების შეცვლა. 

საარმიო კორპუსის მთავარი ძალების შემადგენლობაში თავდაცვის წარმოებაზე ბრძანების მიღების შემდეგ ცალკეული ჯავშანსაკავალერიო პოლკი შეიძლება ინარჩუნებდეს ადგილმდებარეობის დანიშნულ უბანს, იქნება რა კორპუსის პირველ ეშელონში ან რეზერვში. ამ დროს პოლკი შეიძლება აწარმოებდეს მობილურ თავდაცვას ან რაიონის თავდაცვას, როგორც წესი, დამხმარე მიმართულებაზე. ცჯკპ-ის თავდაცვის რაიონის სიგანე დამოკიდებულია მოწინააღმდეგეზე, ადგილმდებარეობაზე, არსებულ ძალებსა და საშუალებებზე, მიღებულ საბრძოლო ამოცანაზე და შეიძლება აღწევდეს დივიზიის თავდაცვის ზოლის სიგანეს (ნახ. 4 და 5). 

მართვა. ითვლება, რომ ქვედანაყოფების მართვის ორგანიზებისთვის ბრძოლაში მეთაური უნდა შლიდეს კავშირგაბმულობის სისტემას, ქმნიდეს მართვის პუნქტებს, უზრუნველყოფდეს სადაზვერვო ინფორმაციის შეგროვების მოქნილ სისტემას. საშტატო და მიღებული ქვედანაყოფების მართვისათვის ბრძოლაში იქმნება მეწინავე, ძირითადი და სათადარიგო სამეთაურო პუნქტები (მმპ, ძმპ, თმპ). 

მეწინავე სამეთაურო პუნქტი თავსდება ორ მშმ-ზე M577A1 და მოიცავს შტაბის სადაზვერვო და ოპერატიული სექციების ოფიცრებს, დაზვერვის უფროსს, ტაქტიკურ ავიაციასთან კავშირის ოფიცერს, საცეცხლე მხარდაჭერის ჯგუფის ოფიცერს და მეკავშირეთა და მძღოლების აუცილებელ რაოდენობას. ბრძოლაში მმპ გადაადგილდება პოლკის პირველი ეშელონის ბატალიონების საბრძოლო რიგების უკან. 

ძირითადი სამეთაურო პუნქტი შედგება ორი ნაწილისაგან: საბრძოლო მოქმედებათა მართვის ცენტრისა (ბმმც) და უზრუნველყოფის ჯგუფისაგან. ბმმც-ში შედიან სადაზვერვო და ოპერატიული სექციების ოფიცრები, საცეცხლე მხარდაჭერის ჯგუფის ოფიცერი, ტაქტიკური ავიაციის მართვის რაზმი, საარმიო კორპუსის შტაბთან კავშირის ოფიცერი და მოკავშირე და მეზობელი ნაწილებისა და შენაერთების შტაბებთან კავშირის ოფიცერი. ძმპ განთავსებულია სამ მშმ M577A1-ში, ერთ M113A1 ჯტრ-სა და რამდენიმე მანქანაში და იშლება კორპუსის თავდაცვის ძირითად რაიონში. 

სათადარიგო სამეთაურო პუნქტი თავსდება სამ სამეთაურო-საშტაბო და ორ-სამ სპეციალურ ამტომობილში. მასში შედიან შტაბის ოპერატიული სექციის, პირადი შემადგენლობის, ზურგის სექციის, აგრეთვე კავშირგაბმულობის ოცეულის ოფიცრები. 

გარდა ამისა, იქმნება მართვის ჯგუფი პოლკის მეთაურით სათავეში, რომელშიც შედიან შტაბის უფროსი, ოპერატიული სექციის უფროსი, ტაქტიკურ ავიაციასთან კავშირის უფროსი, საცეცხლე მხარდაჭერის ჯგუფის უფროსი და საინჟინრო სამსახურის უფროსი. ჯგუფი თავსდება ერთ მშმ-ში M577A1 და ბრძოლაში ვითარების შესაბამისად შედის მმპ-ის შემადგენლობაში (უფრო ხშირად) ან ძმპ-ის საბრძოლო მოქმედებათა მართვის ცენტრის შემადგენლობაში. ცჯკპ-ის კავშირგაბმულობის სისტემა მოიცას სამ ძირითად რადიოქსელეს: პოლკის მეთაურის (მართვის), დაზვერვის, ადმინისტრაციულსა და მატერიალურ-ტექნიკური უზრუნველყოფის (მტუ). 

ამერიკელი სამხედრო სპეციალისტების შეფასებით, ცალკეული ჯავშანსაკავალერიო პოლკი გახლავთ ყველაზე უფრო უნივერსალური საბრძოლო ნაწილი, რომელსაც შეუძლია ასრულებდეს დაზვერვის, აგრეთვე საბრძოლო დაცვის ამოცანებს და აწარმოებდეს დამოუკიდებელ შეტევით და თავდაცვით მოქმედებებს მეორეხარისხოვან მიმართულებებზე. 

თარგმნილია ჟურნალიდან . . . Зарубежное военное обозрение, 1989, № 8. 

მასალა მოიძია და თარგმნა 
ირაკლი ხართიშვილმა

 

აშშ „მძიმე“ ფორმირებების მოტოქვეითი ბატალიონი

აშშ სახმელეთო ჯარების მოდერნიზაციის პროგრამის „არმია–90“ ერთ-ერთი მიმართულება ითვალისწინებს ყველა შენაერთისა და ნაწილის საორგანიზაციო-საშტატო სტრუქტურის სრულყოფას. ამასთან ამერიკული სარდლობა განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობს „მძიმე“ ფორმირებების (მექანიზებული და ჯავშანსატანკო დივიზიებისა და ბრიგადების) ორგანიზაციის ოპტიმალური ვარიანტების ძიებას, რომლებიც განკუთვნილია საბრძოლო მოქმედებების წარმოებისათვის უმთავრესად ევროპულ ომის თეატრზე. ამ შენაერთებისა და ნაწილების რეორგანიზაცია, როგორც უცხოურ სამხედრო ბეჭდურ გამოცემებში აღინიშნება, მნიშვნელოვანწილად შეეხო მოტოქვეით ბატალიონსაც – მათ შემადგენლობაში შემავალ ერთ-ერთ ძირითად საბრძოლო ქვედანაყოფს. ხაზი ესმება, რომ ახალი რეორგანიზაცია ერთიანია სახმელეთო ჯარების ყველა მოტოქვეითი ბატალიონისთვის (ცალკეული, აგრეთვე „მძიმე“ დივიზიებისა და ცალკეული ბრიგადების შემადგენლობაში შემავალისათვის). 

საზღვარგარეთული პრესის მონაცემებით, მოტოქვეითი ბატალიონი ორგანიზაციულად შედგება შტაბისა და ექვსი ასეულისაგან (საშტაბო, ოთხი მოტოქვეითი, ტანკსაწინააღმდეგო). 

შტაბი (22 ადამიანი) განკუთვნილია საბრძოლო მოქმედებების დაგეგმვისა და მართვის, პირადი შემადგენლობის აღრიცხვის, როგორც საშტატო ისე ბატალიონისთვის მიცემული ქვედანაყოფების საბრძოლო და ზურგის უზრუნველყოფის ორგანიზებისათვის. შტაბში არის ორი ქვეითთა საბრძოლო მანქანა (ქსმ) M2 „ბრედლი“ და სამი სამეთაურო-საშტაბო მანქანა (მშმ) M577A1. 

საშტაბო ასეული (319) ასრულებს საბრძოლო და ზურგის უზრუნველყოფის ამოცანებს. იგი მოიცავს მართვის სექციას (ექვსი ადამიანი, ორი მშმ M577A1) და ექვს ოცეულს: სადაზვერვო (23, მართვა ორ საბრძოლო-სადაზვერვო მანქანაზე /ბდმ/ M3 და ორი სადაზვერვო სექცია ორ-ორ ბდმ M3-ზე), ნაღმსატყორცნების (34, მართვა ორ ავტომობილზე M966, და ნაღმსატყორცნების ორი სექცია, თითოეულში მშმ M577A1 და სამი 106,7-მმ თვითმავალი ნაღმსატყორცნი M106A2), კავშირგაბმულობის (12, ორი ჯავშანტრანსპორტერი /ჯტრ/ M113A1, მართვა და ორი სექცია: რადიო- და მავთულიანი კავშირგაბმულობისა), სამედიცინო (47, მართვა, პირველი სამედიცინო დახმარების პუნქტი და საევაკუაციო სექცია, რომელშიც არის რვა ჯტრ M113A1), უზრუნველყოფის (112, 58 ავტომობილი, მართვა მშმ M577A1-ზე და სამი სექცია: სატრანსპორტო, საწვავით გაწყობისა და კვების), სარემონტო (79, ხუთი ჯტრ M113A1, მართვა და რვა სექცია: ადმინისტრაციული, სარემონტო, შტაბისა და საშტაბო ასეულის ტექნიკური უზრუნველყოფის, ოთხი მოტოქვეითი ასეულების ტექნიკური უზრუნველყოფისა და ერთიც ტანკსაწინააღმდეგო ასეულის ტექნიკური უზრუნველყოფის). სულ შტაბსა და საშტაბო ასეულში არის 341 ადამიანი, ორი ქსმ M2 „ბრედლი“ და ექვსი ბდმ M3, ექვსი 106,7-მმ თვითმავალი ნაღმსატყორცნი M106A2, 22 7,62-მმ ხელის ტყვიამფრქვევი M60, 15 ჯტრ M113A1, რვა მშმ M577A1. 

მოტოქვეითი ასეული (116) წარმოადგენს ბატალიონის ძირითად საბრძოლო ერთეულს და შედგება მართვისა და სამი მოტოქვეითი ოცეულისაგან. მართვა მოითვლის 11 ადამიანს (ასეულის მეთაურობის ჩათვლით), ქსმ M2 „ბრედლის“ და ჯტრ M113A1-ს. მოტოქვეით ოცეულს (35) აქვს მართვის სექცია (რვა ადამიანი, ქსმ M2 „ბრედლი“) და სამი მოტოქვეითი ათეული, რომელთაგან თითოეულში ცხრა ადამიანია (ათეულის მეთაური, მისი მოადგილე, ქსმ-ის დამმიზნებელ-ოპერატორი, მძღოლ-მექანიკოსი, ტანკსაწინააღმდეგო მართვადი რაკეტა „დრაკონის“ გასაშვები დანადგარის /ტსმრ გდ/ ოპერატორი, მეტყვიამფრქვევე, ორი მეავტომატე, მსროლელ-ყუმბარმტყორცნელი), ტსმრ გდ „დრაკონი“ და ქსმ M2 „ბრედლი“. ბრძოლაში ასეული შეიძლება იყოფოდეს საცეცხლე ჯგუფებად. ასეულში არის 13 ქსმ M2 „ბრედლი“, ჯტრ M113A1, ცხრა ტსმრ გდ „დრაკონი“, ცხრა 7,62-მმ ხელის ტყვიამფრქვევი M60, 18 5,56-მმ ტყვიამფრქვევი M249, 74 ავტომატური შაშხანა M16A1, 18 შაშხანის (ლულისქვეშა) ყუმბარსატყორცნი M203 და სხვა შეიარაღება. 

ტანკსაწინააღმდეგო ასეული (65) წარმოადგენს მოტოქვეითი ბატალიონის მეთაურის მობილურ ტანკსაწინააღმდეგო რეზერვს. იგი მოიცავს მართვას (სამი ადამიანი, ჯტრ M113A1) და სამ ტანკსაწინააღმდეგო ოცეულს; თოთოეულში არის 20 ადამიანი, მართვა (ოთხი ადამიანი, ჯტრ M113A1), ოთხი ტანკსაწინააღმდეგო სექცია (თითოეულში ოთხ-ოთხი ადამიანი და თვითმავალი ტანკსაწინააღმდეგო სარაკეტო კომპლექსი /ტსრკ/ „თოუ“M901). ასეულში მოითვლება 12 ტსრკ „თოუ“ M901, ოთხი ჯტრ M113A1, 12 7,62-მმ ხელის ტყვიამფრქვევი M60 და სხვა შეიარაღება. 

ამერიკელი სპეციალისტების შეფასებით, ბატალიონის ასეთი ორგანიზაცია ამაღლებს მის საბრძოლო შესაძლებლობებს და უზრუნველყოფს მის უფრო მეტ დამოუკიდებლობას ბრძოლის ველზე. აღინიშნება, რომ მოტოქვეით ბატალიონში ასეულების რაოდენობის ოთხამდე გაზრდა (მანამდე ისინი იყო სამი) შესაძლებლობას მისცემს მეთაურს შეუტიოს ერთდროულად ორ ობიექტს და არა ერთს, როგორც ეს იყო ადრე. 

შეტევის დროს მოტოქვეითი ბატალიონი მოქმედებს, როგორც წესი, დივიზიის ბრიგადის შემადგენლობაში პირველ ან მეორე ეშელონში (რეზერვში) მთავარ ან მეორეხარისხოვან მიმართულებაზე. ცალკეულ შემთხვევებში ბატალიონი შეიძლება დამოუკიდებლად ასრულებდეს საბრძოლო ამოცანებს. მის ბაზაზე ბრძოლაში ივარაუდება საბატალიონო ტაქტიკური ჯგუფების შექმნა ორი-სამი მოტოქვეითი და ერთი-ორი სატანკო ასეულებისგან, სადაზვერვო, საზენიტო-საარტილერიო, საინჟინრო და საბრძოლო უზრუნველყოფის სხვა ქვედანაყოფებისგან. საზღვარგარეთული პრესის ცნობებით, მოტოქვეით ბატალიონს შეუძლია უტევდეს 2–3,5 კმ სიგანის ფრონტზე, ცალკეულ შემთხვევებში კი 5 კმ-მდეც (ასეულებს შორის შუალედების გაზრდის ხარჯზე). ბატალიონს დაენიშნება უახლოესი და შემდგომი ამოცანები (ობიექტები), რომელთა დაშორება წინა ხაზიდან შეიძლება აღწევდეს შესაბამისად 3–4 და 6–8 კმ. 

თავდაცვაში მოტოქვეითი ბატალიონი მოქმედებს ბრიგადის შემადგენლობაში, იმყოფება რა მის პირველ ან მეორე ეშელონში (რეზერვში). იგი შეიძლება ასრულებდეს დამოუკიდებელ ამოცანასაც, იმოქმედებს რა საერთო დაცვის სახით წინა ხაზიდან 8–10 კმ დაშორებით, ან დაფარვის ჯარების შემადგენლობაში, რომელიც იგზავნება 25 კმ და მეტ დაშორებაზე თავდაცვის წინა ხაზიდან. თავდაცვის ორგანიზებისთვის მოტოქვეითი ბატალიონი შეიძლება გაძლიერებულ იქნას სატანკო, საარტილერიო, საინჟინრო ქვედანაყოფებით. ამერიკულ სამხედრო ბეჭდურ გამოცემებში აღინიშნება, რომ ბატალიონს ენიშნება თავდაცვის რაიონი, რომლის სიგანეც ფრონტში შეიძლება აღწევდეს 5 კმ, სიღრმეში კი – 3 კმ. 

თარგმნილია ჟურნალიდან . . . Зарубежное военное обозрение, 1989, № 7. 

მასალა მოიძია და თარგმნა 
ირაკლი ხართიშვილმა

 

ნატო-ს ქვეყნების საჰაერო-სადესანტო და საჰაერო-საიერიშო ჯარების საბრძოლო გამოყენება

საჰაერო-სადესანტო ჯარები საზღვარგარეთულ არმიებში გამოჩნდა მეორე მსოფლიო ომის წინ და მისი მიმდინარეობის პირველ წლებში. ყველაზე უფრო მეტი განვითარება მათ ჰპოვეს გერმანიაში, აშშ-სა და დიდ ბრიტანეთში. გერმანიის ჯარებში 1943 წელს იყო ავიასადესანტო არმია, სამი ცალკეული საჰაერო-სადესანტო ბრიგადა და ცალკეული დასაჯდომი სადესანტო დივიზია. ანგლო-ამერიკულ სარდლობას ომის ბოლოსათვის ჰყავდა საჰაერო-სადესანტო არმია. 

ომის წლებში წარმოიშვა საჰაერო-სადესანტო ოპერაციაც, როგორც საჰაერო-სადესანტო ჯარების, ავიაციისა და შეიარაღებული ძალების სხვა სახეობათა (ჯარების გვარეობათა) შენაერთების ერთობლივი გამოყენების ძირითადი ფორმა დესანტების გადაყვანის, გადასროლის (გადასხმის) და მოწინააღმდეგის ზურგში საბრძოლო ამოცანების გადაწყვეტისა ოპერატიული ან ოპერატიულ-ტაქტიკური მიზნების მიღწევისათვის. 

ომის შემდეგ საჰაერო-სადესანტო ჯარების განვითარებაზე მნიშვნელოვანი გავლენა იქონიეს მრავალრიცხოვანმა ლოკალურმა ომებმა და სამხედრო კონფლიქტებმა. საჰაერო-სადესანტო ჯარები ფართოდ გამოიყენებოდა კორეაში, ვიეტნამში, აფრიკასა და ლათინურ ამერიკაში. მათ გადამწყვეტი როლი ითამაშეს გრენადაზე თავდასხმისას. და ყოველთვის მათ სპეციალურად შექმნილი შეჭრის ჯარების მეწინავე რაზმის როლი ეკისრებოდათ. 

საჰაერო-საიერიშო ჯარების ჩამოყალიბება და განვითარება დაკავშირებულია შეიარაღებაში სხვდასხვა დანიშნულების ვერტმფრენების მიღებასთან. ამასთან დაკავშირებით გამოჩნდა რეალური საფუძველი სამხედრო ხელოვნების ერთ-ერთი საკვანძო პრობლემის – ჯარების მანევრულ შესაძლებლობათა ჩამორჩენის – ლიკვიდაციისა მათი ბირთვული და საცეცხლე ძლიერების ზრდისგან. უცხოელი სამხედრო სპეციალისტები თვლიდნენ, რომ ბრძოლის ველზე სადესანტო ვერტმფრენებით გადაადგილებულ ქვეით ჯარებს საცეცხლე მხარდაჭერის ვერტმფრენების თანხლებით, შეეძლებათ ბირთვული და საცეცხლე დარტყმების შედეგების უფრო ეფექტურად გამოყენება, ვიდრე ტრადიციული ხერხებით ბრძოლის მსვლელობისას. 

პირველი აერომობილური შენაერთები და ნაწილები შექმნა აშშ-მა. 1965 წელს შეიქმნა 1-ლი აერომობილური დივიზია, რომელსაც ჰყავდა 428 ვერტმფრენი და ექვსი თვითმფრინავი და გადაყვანილ იქნა სამხრეთ ვიეტნამში. იმავდროულად აერომობილურად იქნა გარდაქმნილი უკვე იქ მყოფი 101-ე საჰაერო-სადესანტო დივიზია და სახმელეთო ჯარების რიგი სხვა შენაერთები და ნაწილები. 

ვიეტნამში ომის გამოცდილებამ აჩვენა, რომ მთლიანობაში აერომობილურმა ჯარებმა ვერ გაამართლეს მათზე დაკისრებული იმედები. სუსტად განვითარებული საომარ მოქმედებათა თეატრის (ომთ) პირობებში ისინი არც იმდენად ეფექტურნი აღმოჩნდნენ თვით პარტიზანებთან ბრძოლასა და კომუნიკაციების დაცვაშიც, ხოლო რეგულარული ჯარების დაჯგუფებათა წინააღმდეგ მოქმედებებისას კი განიცდიდნენ მნიშვნელოვან დანაკარგებს საჯარისო საჰაერო თავდაცვის საშუალებებისგან. მათი საცეცხლე ძლიერება აშკარად არ იყო საკმარისი, მომარაგების სისტემა კი ვერ უზრუნველყოფდა ხანგრძლივ ავტონომიურობას. აშკარა შეიქნა, რომ აერომობილური დივიზია, რომელიც ფაქტიურად რჩებოდა მოწინააღმდეგის ტაქტიკურ ზურგში ვერტმფრენებით რეიდების ჩატარების უნარის მქონე მსუბუქ ქვეით დივიზიად, ვერ შეძლებდა ევროპული ომთ-ების პირობებში ამოცანების ეფექტურად შესრულებას. 

70-იანი წლების დასაწყისში კურსი აიღეს საჰაერო-საიერიშო ჯარების შექმნაზე, რომლებიც ერთმანეთს შეუთავსებდნენ აერომობილურობასა და მნიშვნელოვნად გაზრდილ საცეცხლე ძლიერებას. ასეთი ტიპის პირველი შენაერთი გახდა აშშ 101-ე საჰაერო-საიერიშო დივიზია (შექმნილი 101-ე აერომობილურ დივიზიის ბაზაზე). 

საჰაერო-სადესანტო დივიზია (ჰდდ) მოითვლის პირადი შემადგენლობის 16 371 ადამიანს, ბრიგადების სამ შტაბს, ცხრა საპარაშუტო-სადესანტო ბატალიონს, თითო-თითო სატანკო ბატალიონს, სადაზვერვო აერომობილურ ბატალიონს, საარტილერიო დივიზიონს, საზენიტო დივიზიონს, საარმიო ავიაციის ბატალიონს. მის შეიარაღებაშია 54 მსუბუქი ტანკი, საველე არტილერიის 54 ქვემეხი, 120 ნაღმსატყოცნი, ტანკსაწინააღმდეგო მართვადი რაკეტების 384 გასაშვები დანადგარი (ტსმრ გდ), საზენიტო არტილერიის 48 ქვემეხი, 218 ვერტმფრენი, მათ შორის 21 ტსმრ-ებით. 

საჰაერო-საიერიშო დივიზია (ჰიდ) მოითვლის პირადი შემადგენლობის 18 076 ადამიანს, ბრიგადების სამ შტაბს, ცხრა აერომობილურ ქვეით ბატალიონს, თითო-თითო აერომობილურ სადაზვერვო ბატალიონს, საარტილერიო დივიზიონს, საზენიტო დივიზიონს, საარმიო ავიაციის ბატალიონს. მის შეიარაღებაშია: საველე არტილერიის 72 ქვემეხი, 120 ნაღმსატყორცნი, 411 ტსმრ გდ, 48 საზენიტო საარტილერიო ქვემეხი, 402 ვერტმფრენი, მათ შორის 63 ტსმრ-ებით. 

სწრაფი გაშლის ძალების (სგძ) შემადგენლობაში შეყვანილია მექანიზებული, საჰერო-სადესანტო, საჰაერო-საიერიშო ჯარების, ტაქტიკური და სატრანსპორტო ავიაციის, ფლოტის ავიამზიდი, ამფიბიური და საესკორტო ძალების, საზღვაო ქვეითი ჯარის ბრძოლისათვის ყველაზე უფრო მზადმყოფი კონტინგენტები. 

სგძ-ის ოპერატიული ხელმძღვანელობისთვის აშშ-ში შექმნილია გაერთიანებული ცენტრალური სარდლობა, რომლის „პასუხისმგებლობის ზონაში“ ჩართულია ჩრდილო-აღმოსავლეთ აფრიკის, სამხრეთ-დასავლეთ აზიისა და ინდოეთის ოკეანის აკვატორიუმის მიმდებარე 19 ქვეყნის ტერიტორია. სარდლობის შტაბი განლაგებულია ავიაბაზა მაკ-დილზე, ფლორიდის შტატი. მის განკარგულებაში გამოყოფილია: მე-3 საველე და მე-9 საჰაერო არმიების შტაბები, 18-ე საჰაერო-სადესანტო კორპუსი (მსუბუქი ქვეითი დივიზია, 82-ე ჰდდ, 101-ე ჰიდ, 24-ე მექანიზებული დივიზია, მე-6 ცალკეული ტანკსაწინაარმდეგო სავერტმფრენო ბრიგადა, ზურგის 1-ლი სარდლობა), შვიდი ტაქტიკური გამანადგურებელი ავიაფრთა, სტრატეგიული ბომბდამშენების ორი ავიაესკადრილია. მის ინტერესებში შეიძლება მოქმედებდნენ შორეული რადიოლოკაციური აღმოჩენისა (შრლა) და მართვის თვითმფრინავები E-3 (AWACS სისტემისა), სტრატეგიული თვითმფრინავ-მზვერავები, საჰაერო საკომანდო პუნქტები, სამ საავიამზიდო მრავალმიზნობრივ ჯგუფამდე წყნარი ოკეანის ფლოტის შემადგენლობიდან, საზღვაო ქვეითი ჯარის დივიზია და ცალკეული ბრიგადა. საჭიროების შემთხვევაში აშშ შტაბების უფროსთა კომიტეტის მითითებითა და ქვეყნის პრეზიდენტის ნებართვით ამ შენაერთებისა და ნაწილებისაგან ყალიბდება საჭირო შემადგენლობის ჯართა დაჯგუფება და ოპერატიულ დაქვემდებარებაში გადაეცემა გაერთიანებულ ცენტრალურ სარდლობას მის წინაშე დასმული ამოცანების შესასრულებლად. 

სწრაფი გაშლის ძალების შექმნასთან ერთდროულად მუშავდება მათი გამოყენების საფუძვლები, წარმოებს შტაბებისა და ჯარების ინტენსიური ოპერატიული და საბრძოლო მომზადება, ანალიზდება შეიარაღებული კონფლიქტების მსვლელობისას მიღებული გამოცდილებანი. 

ამერიკელი სამხედრო სპეციალისტები მიიჩნევენ, რომ აშშ სგძ-ის მოქმედებებმა ცალკეულ რეგიონებში (სახელდობრ, ახლო და შუა აღმოსავლეთში) შეიძლება მიიღონ სტრატეგიული მასშტაბის ოპერაციის ფორმა, შემდგარი ერთდროულად ან თანამიმდევრულად განხორციელებული საჰაერო-სადესანტო, აერომობილური და საზღვაო-სადესანტო ოპერაციებისაგან. ასეთი ოპერაციაბის ჩატარების ყველაზე უფრო სავარაუდო რაიონია – სპარსეთის ყურის ზონა. ითვლება, რომ ძალებისა და საშუალებათა მაქსიმალური რაოდენობის მიზიდვით მასში შეიძლება მიიღოს მონაწილეობა 200 ათასზე მეტმა ადამიანმა, სახმელეთო ჯარებისა და საზღვაო ფეხოსანთა ხუთამდე დივიზიამ, დაახლოებით 1000-მა საბრძოლო თვითმფრინავმა და 50-მა ხომალდმა. 

კომბინირებულ საჰაერო-საზღვაო სადესანტო ოპერაციაში მოიერიშე ეშელონის როლი ეკუთვნის საჰაერო-სადესანტო ჯარებს, რომელთა ამოცანაშიც შედის აეროდრომების, პორტების, მნიშვნელოვანი ადმინისტრაციულ-პოლიტიკური ობიექტების დაუფლება მთავარი ძალების გადასროლის უზრუნველყოფისა და სახელმწიფო და სამხედრო მმართველობის დარღვევის მიზნით. საჰაერო დესანტის გადასროლის პარალელურად ნავარაუდევია სანაპიროზე საზღვაო ქვეითი ჯარის გადასხმის დაწყება პლაცდარმების დაპყრობის მიზნით. შემდეგ ხორციელედება საჰაერო-საიერიშო ნაწილების გადასროლა, რომელთაც დაეკისრებათ პლაცდარმების შენარჩუნება და გაფართოება, აგრეთვე მოწინააღმდეგის ზურგში რეიდული საბრძოლო მოქმედებების წარმოება. შემდგომში მოწინააღმდეგის განადგურების დასრულებისათვის ნავარაუდევია ამ მეწინავე ძალთა დაჯგუფების გაძლიერება ჰაერითა და ზღვით ქვეითი და მექანიზებული შენაერთების გადასროლით. 

მსგავს ოპერაციებში წარმატების მიღწევის ძირითადი პირობაა მოულოდნელობა, რომელიც შეიძლება მიღწეულ იქნას უმთავრესად ჯარების სწრაფი გადასროლისა და სწრაფი (стремительные) მოქმედებების ხარჯზე. დღესდღეობით აშშ სამხედრო-საჰაერო ძალებში (სჰძ) არის 76 სტრატეგიული სამხედრო-სატრანსპორტო თვითმფრინავი C-5A, B და 234 C-141, რომელთა საერთო რაოდენობიდანაც შეიძლება იქნას გამოყოფილი თვითმფრინავების აუცილებელი რაოდენობა სგძ-ის გადასასროლად. იტყობინებიან, რომ აშშ-დან სპარსეთის ყურის ზონაში 82-ე ჰდდ-ის გადასროლისათვის საჭირო იქნება ცხრა დღეღამე, 101-ე ჰიდ-ის – ათი და მსუბუქ ქვეითი დივიზიისა – ოთხი დღეღამე. 24-ე მექანიზებული დივიზიის ზღვით გადასაყვანად 30 დღეღამე არის საჭირო. 

კარგად აღჭურვილ ევროპულ ომთ-ებზე ძლიერი და კარგად შეიარაღებული მოწინააღმდეგის წინააღმდეგ მსხვილმასშტაბიანი სადესანტო ოპერაციების წარმოება შესაძლოა განხორციელდეს ჩრდილო-ევროპულ და სამხრეთ-ევროპულ ომთ-ებზე. ყოველწლიურად ნატო-ს გაერთიანებული (სამოკავშირეო) შეიარაღებული ძალების (გშძ) სწავლებებზე „დისფლეი დეტერმინეიშნი“ შავი ზღვის სრუტეების ზონაში მუშავდება გაერთიანებული დესანტის გადასხმა, რომლის შემადგენლობაშიც ჩართული არიან აშშ-ის, დიდი ბრიტანეთის, თურქეთისა და იტალიის საჰაერო-სადესანტო ჯარებისა და საზღვაო ქვეითი ჯარების ნაწილები. სადესანტო ოპერაციების მომზადებისა და წარმოების საკითხები არქტიკაში და ბალტიის ზღვის სანაპიროზე წყდება ნატო-ს სწავლების „თიმ უორქი“ მსვლელობისას. 

ნატო-ს სარდლობის შეხედულებებით მსხვილი სადესანტო ოპერაციების ჩატარება ცენტრალურ ევროპაში, განსაკუთრებით ომის საწყის ეტაპზე, ნაკლებ სავარაუდოა. ჯარების მაღალი სიმჭიდროვე, ძლიერი საჰაერო თავდაცვის არსებობა და ადგილმდებარეობის ძირითადად ღია (გაშლილი) ხასიათი მნიშვნელოვან სიძნელეებს შეუქმნის მოწინააღმდეგის ზურგში მსხვილი დესანტის გადასროლას. ითვლება, რომ ამ თეატრისათვის დამახასიათებელი იქნება ოპერატიული და ტაქტიკური დესანტების გამოყენება. 

საჰაერო-სადესანტო ჯარების ოპერატიული გამოყენების ძირითად ფორმად ცენტრალურ-ევროპულ ომთ-ზე განიხილება  ს ა ჰ ა ე რ ო - ს ა დ ე ს ა ნ ტ ო | ო პ ე რ ა ც ი ა,  განხორციელებული მოცემულ თეატრზე სტრატეგიული შეტევითი ოპერაციის ფარგლებში. მასში მონაწილეობის მისაღებად იგეგმება საჰაერო-სადესანტო დივიზიის გამოყენება, რომელიც შეიძლება გადასროლილ იქნას მოწინააღმდეგის ზურგში 200 კმ-მდე სიღრმეზე მნიშვნელოვანი რაიონის ან მიჯნის დაპყრობისა და შენარჩუნებისთვის, კომუნიკაციების დარღვევისა და მისი ჯარების გადმოსროლის ჩაშლისათვის. 

უცხოელი სამხედრო სპეციალისტები მიიჩნევენ, რომ ყველაზე უფრო ხელსაყრელი პირობები საჰაერო-სადესანტო ოპერაციის ჩატარებისათვის იქნება ტაქტიკურ სიღრმეში მოწინააღმდეგის თავდაცვის გარღვევისას და ჰაერში უპირატესობის (აღმატების) მოპოვების შემდეგ, ე. ი. შეტევის მეორე-მესამე დღეს. მის დაწყებამდე 3–4 დღეღამით ადრე საჰაერო-სადესანტო დივიზია უნდა მივიდეს საწყის (ამოსავალ) რაიონში, რომელიც ფრონტის ხაზიდან 200–250 კმ-თაა დაშორებული. აქ იგი განლაგდება ბატალიონებად ჩატვირთვის აეროდრომების მახლობლობაში. ამასთან თითოეულ ბატალიონს დაენიშნება ერთი აეროდრომი. მძიმე ტექნიკის ჩატვირთვა და საპარაშუტო პლატფორმებზე დამაგრება იწყება გადასროლის დაწყებამდე 24 სთ-ით ადრე, პირადი შემადგენლობის ჩასხდომა კი – 2 სთ-ით. 

ამერიკული საჰაერო-სადესანტო დივიზიის სრული შემადგენლობით გადასროლისათვის საჭიროა C-141 და C-5 სატრანსპორტო თვითმფრინავების 400 რეისზე მეტი. დივიზიის გადასროლა დესანტირების რაიონში იგეგმება განხორციელდეს, როგორც წესი, ღამით სამი მარშრუტით 400–500 კმ/სთ სიჩქარით. საკუთარი ჯარების განლაგების თავზე ფრენის სიმაღლეა 2000–3000 მ, მოწინააღმდეგის ტერიტორიაზე – 50-დან 1000 მ-მდე, ფრენის დერეფნის სიგანეა 2–4 კმ. დესანტირების რაიონში დივიზიას ენიშნება გადასროლის 10–12 და გადასხმის 4–6 ზონა. პარაშუტისტების გადმოხტომა (выброска) წარმოებს მცირე სიმაღლეებიდან 250–600 მ. შეკრებასა და საბრძოლო მოქმედებების წარმოებისათვის მომზადებაზე ბატალიონს ეძლევა 40 წთ. დივიზიას დაესმება ამოცანა დაიპყროს ადგილმდებარეობის უბანი 20–50 კმ-ით ფრონტსა და სიღრმეში ან ორი-სამი მსხვილი ობიექტი. მათი შენარჩუნებისათვის ეწყობა თავდაცვა, რომლის საფუძველსაც შადგენენ საბატალიონო რაიონები და საასეულო საყრდენი პუნქტები, რომლებიც მოწყობილია (აღჭურვილია) წრიული თავდაცვის წარმოებისათვის. საჰაერო-სადესანტო დივიზიას შეუძლია მოქმედებდეს ავტონომიურად ორი-სამი დღეღამის განმავლობაში. 

საზღვარგარეთულ სამხედრო პრესაში არაერთხელ წამოჭრილა საკითხი ა ე რ ო მ ო ბ ი ლ უ რ ი | ო პ ე რ ა ც ი ე ბ ი ს წარმოების შესახებ ევროპულ ომთ-ებზე. თუ ადრე გამოითქმებოდა ეჭვები მსხვილი აერომობილური ფორმირებების გამოყენების ეფექტურობაში ძლიერი მოწინააღმდეგის წინააღმდეგ, ახლა საბრძოლო ვერტმფრენების დაცულობისა და საცეცხლე სიმძლავრის ამაღლებასთან და აერომობილური დივიზიის საჰაერო-საიერიშო დივიზიად გარდაქმნასთან ერთად, ამერიკელი სამხედრო სპეციალისტები უშვებენ ასეთი დივიზიის სრული შემადგენლობით გამოყენების შესაძლებლობას ცენტრალურ ევროპაში. 

შეტევაში საჰაერო-საიერიშო დივიზიას, რომელიც იმოქმედებს ჯარების შემტევი დაჯგუფების წინ 100–150 კმ ზოლში, შეიძლება ესმებოდეს ამოცანები მოწინააღმდეგის გეგმაზომიერი უკანდახევისა და მის მიერ შუალედური მიჯნების დაკავების ჩაშლაზე, მისი ბირთვული თავდასხმის საშუალებების, მართვის პუნქტებისა და ზურგის ობიექტების განადგურებაზე ოპერატიულ სიღრმეში, მდინარეზე გადასასვლელებისა და პლაცდარმების დაუფლებაზე მთავარი ძალების მიერ წყლის დაბრკოლებათა სვლიდან გადალახვის უზრუნველყოფისთვის. 

თავდაცვაში საჰაერო-საიერიშო დივიზიას შეიძლება ეკისრებოდეს ჯართა დაჯგუფების საბრძოლო მოწყობაში ღია ფლანგების დაფარვის, მოწინააღმდეგის სოლად შემოჭრილი ძალების განადგურების, მოწინააღმდეგესთან უშუალო შეხების არარსებობისას კი წინა ხაზის წინ შემკავებელ მოქმედებათა წარმოების ამოცანები. 

ნატო-ს გშძ-ის სწავლებათა გამოცდილებით, აერომობილური ოპერაციების განხორციელებისთვის გაითვალისწინება მოტოქვეითი და სატანკო ქვედანაყოფებით გაძლიერებული საჰაერო-საიერიშო დივიზიის ბაზაზე აერომობილური ბრიგადების შექმნა. მათ შემადგენლობაში ჩვეულებრივ შეიყვანება აერომობილური ქვეითი, ტანკსაწინააღმდეგო სავერტმფრენო, ერთი-ორი მოტოქვეითი (სატანკო) ბატალიონები, საარტილერიო დივიზიონი, საბრძოლო უზრუნველყოფის ქვედანაყოფები, ე. ი. იქმნება საჰაერო და მიწისზედა ეშელონები. 

საჰაერო ეშელონის შემადგენელი აერომობილური ქვედანაყოფები შეიძლება გადასხდებოდნენ წინა ხაზიდან 10–15 კმ სიღრმეში (არტილერიის სროლის საშუალო სიშორე) დანიშნული ობიექტის ან მიჯნის დაპყრობისა და მოტოქვეითი (სატანკო) ქვედანაყოფების მოსვლამდე მათი შენარჩუნების უზრუნველყოფის მიზნით. შემდგომში ხორციელდება მორიგი ნახტომი 10–15 კმ-ზე. ასეთი რეიდული ოპერაციების წარმოება შეტევის მთელ ზოლში შეადგენს აერომობილური ოპერაციის საფუძველს. ყველაზე უფრო ხელსაყრელი პირობები მისი ჩატარებისათვის შეიქმნება მოწინააღმდეგის თავდაცვის მდგრადობის დარღვევის, მასში რღვევებისა (бреши) და ღია ფლანგების გაჩენის შემდეგ. ფიზიკურ-გეოგრაფიული პირობების თვალსაზრისით ყველაზე უფრო მეტი ეფექტი შეიძლება მიღწეულ იქნას საჰაერო-საიერიშო დივიზიის მოქმედებებისას დახურულ საშუალოდ დასერილ ადგილმდებარეობაზე, სადაც მოწინააღმდეგე მოკლებულია მთლიანი (უწყვეტი) თავდაცვის ორგანიზაციის შესაძლებლობას. 

აერომობილურ საბრიგადო ჯგუფს, როგორც წესი, დაენიშნება 15–30 კმ სიგანის ზოლი, საბატალიონოს – 5–10 კმ. ბრძოლაში შეყვანის წინ აერომობილური ქვედანაყოფები იკავებენ ჩატვირთვის რაიონს, რომელიც თითოეულ ბრიგადას განესაზღვრება 25–30 კმ დაშორებაზე წინა ხაზიდან. ბრიგადის საჰაერო ეშელონის გადასხმის რაიონისაკენ ფრენა ხორციელდება ერთი მარშრუტით 2–4 კმ სიგანის საჰაერო დერეფანში მინიმალურ შესაძლო სიმაღლეზე ადგილმდებარეობის რელიეფის შემოვლით. წინასწარ ავიაციის დარტყმებითა და არტილერიის ცეცხლით ნადგურდება ფრენის მარშრუტზე გამოვლენილი მოწინააღმდეგის საჰაერო თავდაცვის საშუალებები. თუ მარშრუტზე დარჩა მოწინააღმდეგის წინააღმდეგობის კერები, მაშინ დივიზიის ბრძოლაში შეყვანის წინ ტარდება მოკლე საცეცხლე მომზადება, რომლის მსვლელობისას არტილერია, საბრძოლო ვერტმფრენები და ტაქტიკური ავიაცია აზიანებენ ცოცხალ ძალასა და საცეცხლე საშუალებებს საყრდენ პუნქტებში, არტილერიის საცეცხლე პოზიციებზე, სამეთაურო პუნქტებსა და მეორე ეშელონებს (რეზერვებს) უახლოეს სიღრმეში. გადასხმის ზონამდე 5–8 კმ დაშორებაზე წარმოებს საბატალიონო, შემდეგ კი საასეულო კოლონებად გაშლა (расхождение) და სარეიდო მოქმედებების წარმოებისათვის დანიშნულ ზოლებზე (მიმართულებებზე) გასვლა. 

საჰაერო-სადესანტო და აერომობილური ოპერაციების ჩატარების თანაბრად როგორც შეტევაში ისე თავდაცვაშიც გაითვალისწინება ტაქტიკური საჰაერო დესანტების ფართო გამოყენებაც. წყვეტენ რა დახმარების აღმოჩენის ზოგად ამოცანას მიწისზედა ჯარებისთვის, რომლებიც უტევენ ფრონტიდან ან იმყოფებიან თავდაცვაში, ასეთი დესანტები განკუთვნილია მნიშვნელოვანი ობიექტების გასანადგურებლად მოწინააღმდეგის ზურგში, ასევე მისი მართვის დარღვევის, მნიშვნელოვანი მიჯნების, რაიონების, პლაცდარმების დაპყრობისა და შენარჩუნებისთვის. 

„საჰაერო-მიწისზედა ოპერაცია (ბრძოლა)“ კონცეფციის შესაბამისად საჰაერო დესანტები განიხილება „ღრმა დაზიანების“ ერთ-ერთ კომპონენტად, რომელიც (ღრმა დაზიანება) მიეყენება მოწინააღმდეგის პირისპირ მდგომი დაჯგუფების ერთდროული დაზიანების მიზნით მისი ოპერატიული მოწყობის მთელ სიღრმეზე. საარმიო კორპუსში დესანტის შემადგენლობაში შეიძლება დაინიშნოს ბრიგადა, დივიზიაში – ბატალიონი, ბრიგადაში – ასეული. სწავლებათა გამოცდილების მიხედვით, საარმიო კორპუსის ინტერესებში საჰაერო დესანტი გადაისროლება 50–70 კმ სიღრმეზე, დივიზიისა და ბრიგადის ინტერესებში – 5–10 კმ-ზე. სულ კოალიციური არმიების ჯგუფის შეტევითი ოპერაციის მსვლელობისას შეიძლება 100-ზე მეტი ტაქტიკური საჰაერო დესანტი იქნას გამოყენებული. 

ნატო-ს სახმელეთო ჯარების სარდლობა მიიჩნევს, რომ სხვადასხვა მასშტაბის საჰაერო დესანტების მასობრივი გამოყენებითა და საჰაერო-საიერიშო ჯარების ღრმა რეიდებით შეიძლება იქმნებოდეს მუდმივად მოქმედი ფრონტი მოწინააღმდეგის თავდაცვაში მყოფი ჯარების ზურგში. ეს უნდა უზრუნველყოფდეს შეტევის სწრაფ განვითარებას, მოწინააღმდეგის ჯარების მთავარ დაჯგუფებათა დანაწევრებასა და ნაწილ-ნაწილ განადგურებას ცენტრალურ-ევროპულ ომთ-ზე და ამით კი – პირველი სტრატეგიული ოპერაციის მიზნების მიღწევას. 

თარგმნილია ჟურნალიდან . . . Зарубежное военное обозрение, 1987, № 3. 

მასალა მოიძია და თარგმნა 
ირაკლი ხართიშვილმა

 

Friday, November 6, 2026

აშშ მექანიზებული (ჯავშანსატანკო) დივიზიის სატანკო და მოტოქვეითი ასეულები

შინაარსი 

აშშ მექანიზებული (ჯავშანსატანკო) დივიზიის სატანკო ასეული 
აშშ მექანიზებული (ჯავშანსატანკო) დივიზიის მოტოქვეითი ასეული 
აშშ მსუბუქი ქვეითი დივიზიის ქვეითი ასეული 


აშშ მექანიზებული (ჯავშანსატანკო) დივიზიის სატანკო ასეული 

[ნახატი] 

ასეულის მეთაურობა: მეთაური, მეთაურის მოადგილე, ზემდეგი. 
სულ ასეულში: ხუთი ოფიცერი, 56 რიგითი და სერჟანტი. 

ცხრილი 

(ცხრილის უფრო კომპაქტურად ჩაწერისთვის გამოყენებული აღნიშვნები: A – მართვის სექცია; B – მომარაგების სექცია; C – სულ მართვაში) 

პირადი შემადგენლობა, . . . . ა ს ე უ ლ ი ს მ ა რ თ ვ ა . . . სატანკო . . . . . სულ 
ძირითადი შეიარაღება . . . . . . . . . A . . . . B . . . . C . . . . . . . ოცეული . . . ასეულში 

პირადი შემადგენლობა, 
ადამიანი . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .8 . . . . .5 . . . . 13 . . . . . . . . . 16 . . . . . . . . . 61 . . . 
ტანკები M1 „აბრამსი“ . . . . . . . . . . 2 . . . . – . . . . . .2 . . . . . . . . . . 4 . . . . . . . . . 14 . . . 
5,56-მმ ავტომატური 
შაშხანები M16A1 . . . . . . . . . . . . . . .– . . . . .3 . . . . . .3 . . . . . . . . . – . . . . . . . . . . .3 . . . 
11,43-მმ პისტოლეტ- 
ტყვიამფრქვევები M3A1 . . . . . . . . 8 . . . . .– . . . . . .8 . . . . . . . . .16 . . . . . . . . . .56 . . . 
ავტომობილები . . . . . . . . . . . . . . . . – . . . . 2 . . . . . . 2 . . . . . . . . . – . . . . . . . . . . .2 . . . 
რადიოსადგურები . . . . . . . . . . . . . 3 . . . . .1 . . . . . . 4 . . . . . . . . . 4 . . . . . . . . . .16 . . . 

მექანიზებული (ჯავშანსატანკო) დივიზიის სატანკო ბატალიონის* სატანკო ასეული შეიძლება ბრძოლას აწარმოებდეს ბატალიონის პირველ ან მეორე ეშელონში, იმყოფებოდეს რეზერვში, აგრეთვე მიეცეს მოტოქვეით ბატალიონს (* მექანიზებული /ჯავშანსატანკო/ დივიზიის სატანკო ბატალიონში /სულ 523 ადამიანი/ ხუთი ასეულია: საშტაბო და ოთხი სატანკო. მასში არის 58 ტანკი M1 „აბრამსი“, ექვსი საბრძოლო-სადაზვერვო მანქანა /ბდმ/ M3 „ბრედლი“, 11 ჯავშანტრანსპორტერი /ჯტრ/ M113A1, ექვსი თვითმავალი 106,7-მმ ნაღმსატყორცნი, დაახლოებით 90 ავტომობილი, 170-ზე მეტი რადიოსადგური და სხვა შეიარაღება). 

შ ე ტ ე ვ ა.  ასეულის შეტევის ფრონტის სიგანეა 1,5 კმ, ოცეულის 500–600 მ, ასეულს ენიშნება უახლოესი და შემდგომი ამოცანები (ობიექტები) შესაბამისად 3 და 5 კმ სიღრმეზე. საბრძოლო რიგებს ასეული აგებს, როგორც წესი, ერთ ეშელონად (ოცეულების საბრძოლო ხაზად). სატანკო ასეული შეიძლება გაძლიერებულ იქნას მოტოქვეითი ოცეულით, გადასატანი საზენიტო-სარაკეტო კომპლექს (გზრკ) „სტინგერის“ საცეცხლე გათვლით, მესანგრეთა და სხვა ქვედანაყოფებით, და მხარდაჭერილ იქნას 155-მმ თვითმავალი ჰაუბიცების ბატარეით. 

თ ა ვ დ ა ც ვ ა.  ასეულის თავდაცვის რაიონის სიგანე ფრონტსა და სიღრმეში 1,5 კმ-მდეა. მასში ეწყობა (აღიჭურვება) საოცეულო საყრდენი პუნქტები 700 მ-მდე სიგანით ფრონტში და 500 მ-მდე სიღრმეში. ტანკებისთვის იქმნება ძირითადი და სათადარიგო პოზიციები, რომელთა შორის მანძილებია 150–200 მ, აგრეთვე შესაფარებლები მათ მახლობლობაში პირადი შემადგენლობისათვის. საბრძოლო რიგებს ასეული აწყობს ჩვეულებრივ ორ ეშელონად. უშუალო დაცვა (охранение) იგზავნება 500 მ-მდე სიშორეზე წინა ხაზიდან. 

სატანკო ასეულის ბაზაზე ბრძოლაში შეიძლება იქმნებოდეს საასეულო ტაქტიკური ჯგუფი სატანკო ასეულის, მოტოქვეითი ოცეულის, მესანგრეთა ათეულის, გზრკ გათვლის შემადგენლობით, რომელსაც შეიძლება მხარი დაეჭიროს 155-მმ თვითმავალი ჰაუბიცების ბატარეითა და სხვა ქვედანაყოფებით. 


აშშ მექანიზებული (ჯავშანსატანკო) დივიზიის მოტოქვეითი ასეული 

[ნახატი] 

ასეულის მეთაურობა: მეთაური, მეთაურის მოადგილე, ზემდეგი. 
სულ ასეულში: ხუთი ოფიცერი, 111 რიგითი და სერჟანტი. 

ცხრილი 

(ცხრილის უფრო კომპაქტურად ჩაწერისთვის გამოყენებული აღნიშვნები: A – მოტოქვეითი ოცეულის მართვის სექცია; B – მოტოქვეითი ათეული; C – სულ მოტოქვეით ოცეულში) 

პირადი შემადგენლობა, . . . . . ასეულის . . . მოტოქვეითი ოცეული . . . სულ 
ძირითადი შეიარაღება . . . . . . .მართვა . . . . . . . A . . . . B . . . . C . . . . . . ასეულში 

პირადი შემადგენლობა, 
ადამიანი . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 11 . . . . . . . . .8 . . . . .9 . . . . 35 . . . . . . . .116 . . . 
ქვეითთა საბრძოლო მანქანა 
(ქსმ) M2 „ბრედლი“ . . . . . . . . . . . . . . 1 . . . . . . . . .1 . . . . .1 . . . . . 4 . . . . . . . . .13 . . . 
ჯავშანტრანსპორტერი 
(ჯტრ) M113A1 . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1 . . . . . . . . . – . . . . – . . . . . – . . . . . . . . . .1 . . . 
ტანკსაწინააღმდეგო მართ- 
ვადი რაკეტების „დრაკონი“ 
გასაშვები დანადგარი 
(ტსმრ გდ) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . – . . . . . . . . . – . . . . 1 . . . . . 3 . . . . . . . . . .9 . . . 
40-მმ ლულისქვეშა 
ყუმბარსატყორცნი M203 . . . . . . . . . – . . . . . . . . . – . . . . 2 . . . . . 6 . . . . . . . . . 18 . . . 
5,56-მმ ავტომატური შაშხანა 
M16A1 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 8 . . . . . . . . .7 . . . . .5 . . . . .22 . . . . . . . . .74 . . . 
7,62-მმ ტყვიამფრქვევი M60 . . . . . . – . . . . . . . . – . . . . . 1 . . . . . .3 . . . . . . . . . .9 . . . 
5,56-მმ ტყვიამფრქვევი M249 . . . . . – . . . . . . . . – . . . . . 2 . . . . . .6 . . . . . . . . .18 . . . 
11,43-მმ პისტოლეტ- 
ტყვიამფრქვევი M3A1 . . . . . . . . . . . .1 . . . . . . . . – . . . . . – . . . . . – . . . . . . . . . . 1 . . . 
რადიოსადგურები . . . . . . . . . . . . . . .4 . . . . . . . . 2 . . . . .2 . . . . . .8 . . . . . . . . .28 . . .

მექანიზებული (ჯავშანსატანკო) დივიზიის მოტოქვეითი ბატალიონის* მოტოქვეით ასეულს შეუძლია ბრძოლას აწარმოებდეს ბატალიონის პირველ ან მეორე ეშელონში, იყოს რეზერვში ან კიდევ მიცემულ იქნას სატანკო ბატალიონისათვის (* მექანიზებული /ჯავშანსატანკო/ დივიზიის მოტოქვეით ბატალიონში /სულ 896 ადამიანი/ არის ექვსი ასეული: საშტაბო, ტანკსაწინააღმდეგო და ოთხი მოტოქვეითი. მასში არის 54 ქვეითთა საბრძოლო მანქანა M2, ექვსი საბრძოლო სადაზვერვო მანქანა M3, 23 ჯავშანტრანსპორტერი M113A1, 12 ტანკსაწინააღმდეგო სარაკეტო კომპლექსი „თოუ“ M901, ექვსი თვითმავალი 106,7-მმ ნაღმსატყორცნი, 110-ზე მეტი ავტომობილი, თითქმის 250 რადიოსადგური და სხვა შეიარაღება). 

შ ე ტ ე ვ ა: ასეულის შეტევის ფრონტის სიგანეა 1,2–1,5 კმ, ოცეულის 400–500 მ, ათეულის 100 მ. ასეულს ენიშნება უახლოესი და მომდევნო ამოცანები (ობიექტები) შესაბამისად 1,5–2 კმ და 3–4 კმ სიღრმეში. საბრძოლო მოწყობას, როგორც წესი, ასეული აგებს ერთ ეშელონად, რეზერვის გამოყოფით. მოწინააღმდეგეზე ქვეითი წესით შეტევისას ქვეითთა საბრძოლო მანქანები (ქსმ) შეიძლება გამოიყოფოდეს ცალკე სამანევრო ჯგუფში, რომლიც იმოქმედებს 400 მ დაშორებით ქვეითი ჯარის ხაზიდან ან მოახდენს შემოვლას მოწინააღმდეგის თავდაცვითი პოზიციის ფლანგში ან ზურგში გასვლის მიზნით. მოტოქვეითი ასეული შეიძლება გაძლიერებული იყოს სატანკო ოცეულით, გადასატანი საზენიტო-სარაკეტო კომპლექს (გზრკ) „სტინგერის“ საცეცხლე გათვლით, მესანგრეთა და სხვა ქვედანაყოფებით და მას მხარს უჭერდეს 155-მმ თვითმავალი ჰაუბიცების ბატარეა. 

თ ა ვ დ ა ც ვ ა: ასეულის თავდაცვის რაიონის სიგანეა 1,5 კმ-მდე ფრონტში და სიღრმე 1,1 კმ-მდე. მასში ეწყობა (აღიჭურვება) საოცეულო საყრდენი პუნქტები სიგანით 300–400 მ ფრონტში და 200 მ სიღრმეში. ქსმ-ებისთვის იქმნება ძირითადი და სათადარიგო პოზიციები, რომელთა შორის მანძილებია 100–150 მ. მობილური თავდაცვის წარმოებისას ქსმ-ები შეიძლება გამოიყოფოდეს ცალკე მანევრულ ჯგუფად კონტრშეტევების მისაყენებლად. საბრძოლო რიგებს ასეული ჩვეულებრივ აწყობს ორ ეშელონად. მიცემული ტანკები ისე განლაგდება რაიონში, რომ უზრუნველყოფდნენ პირველი ეშელონის საცეცხლე მხარდაჭერას და მონაწილეობას ღებულობდნენ ასეულის ან ბატალიონის კონტრშეტევაში. უშუალო დაცვა იგზავნება 500 მ-მდე დაშორებით წინა ხაზიდან. 


აშშ მსუბუქი ქვეითი დივიზიის ქვეითი ასეული 

[ნახატი] 

ასეულის მეთაურობა: მეთაური, მეთაურის მოადგილე, ზემდეგი. 
სულ ასეულში: ხუთი ოფიცერი, 125 სერჟანტი და რიგითი. 

ცხრილი 

(ნაწილი 1) 

(ცხრილის ამ ნაწილის უფრო კომპაქტურად ჩაწერისთვის გამოყენებული აღნიშვნები: A – მართვის სექცია; B – ტანკსაწინააღმდეგო სექცია; C – ნაღმსატყორცნების სექცია; D – სულ მართვის ოცეულში) 

პირადი შემადგენლობა, . . . . . . . ასეულის . . . . მ ა რ თ ვ ი ს   ო ც ე უ ლ ი 
ძირითადი შეიარაღება . . . . . . . მეთაურობა . . . . A . . . . B . . . . C . . . . D . . . 

პირადი შემადგენლობა, 
ადამიანი . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 3 . . . . . . . . . 7 . . . . .2 . . . . 2 . . . . .25 . . . 
ტსმრ გდ „დრაკონი“ . . . . . . . . . . . . . . – . . . . . . . . . – . . . . .1 . . . . – . . . . . .6 . . . 
40-მმ ლულისქვეშა 
ყუმბარსატყორცნი M203 . . . . . . . . . . – . . . . . . . . . 1 . . . . . – . . . . – . . . . . 1 . . . 
7,62-მმ ტყვიამფრქვევი M60 . . . . . . . – . . . . . . . . . . – . . . . – . . . . – . . . . . – . . . 
5,56-მმ ტყვიაფრქვევი M249 . . . . . . . – . . . . . . . . . . – . . . . – . . . . – . . . . . – . . . 
5,56-მმ ავტომატური შაშხანა 
M16A1 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 2 . . . . . . . . . .7 . . . . .2 . . . .2 . . . . .25 . . . 
11,43-მმ პისტოლეტ- 
ტყვიაფრქვევი M3A1 . . . . . . . . . . . . . .1 . . . . . . . . . .– . . . . – . . . . – . . . . . – . . . 

(ნაწილი 2) 

პირადი შემადგენლობა, . . . . . . . . ქ ვ ე ი თ ი   ო ც ე უ ლ ი . . . . . . . . სულ 
ძირითადი შეიარაღება . . . . . . მართვის . . . ქვეითი . . . . სულ . . . . ასეულში 
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .სექცია . . . ათეული . . ოცეულში . . . . . . . . 

პირადი შემადგენლობა, 
ადამიანი . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .7 . . . . . . . . .9 . . . . . . . . . . 34 . . . . . . . 130 . . . 
ტსმრ გდ „დრაკონი“ . . . . . . . . . . . – . . . . . . . . . – . . . . . . . . . . .– . . . . . . . . . 6 . . . 
40-მმ ლულისქვეშა 
ყუმბარსატყორცნი M203 . . . . . . . – . . . . . . . . . 2 . . . . . . . . . . . 6 . . . . . . . . 19 . . . 
7,62-მმ ტყვიამფრქვევი M60 . . . . . 2 . . . . . . . . – . . . . . . . . . . . 2 . . . . . . . . . .6 . . . 
5,56-მმ ტყვიაფრქვევი M249 . . . . – . . . . . . . . . 2 . . . . . . . . . . . 6 . . . . . . . . 18 . . . 
5,56-მმ ავტომატური შაშხანა 
M16A1 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 5 . . . . . . . . 7 . . . . . . . . . . 26 . . . . . . . .105 . . . 
11,43-მმ პისტოლეტ- 
ტყვიაფრქვევი M3A1 . . . . . . . . . . . – . . . . . . . . – . . . . . . . . . . . – . . . . . . . . . . 1 . . . 

მქუბუქი ქვეითი დივიზიის ქვეითი ბატალიონის* ასეული შეიძლება ბრძოლას აწარმოებდეს ქვეითი ბატალიონის პირველ ან მეორე ეშელონში, რომელიც გამოიყენება, როგორც წესი, მეორეხარისხოვან მიმართულებებზე ან ძლიერად დასერილ ადგილმდებარეობაზე, იყოს რეზერვში აგრეთვე ურთიერთმოქმედებდეს სატანკო და მოტოქვეით ქვედანაყოფებთან (*მსუბუქი ქვეითი დივიზიის ქვეით ბატალიონში /სულ 561 ადამიანი/ არის ოთხი ასეული: საშტაბო და სამიც ქვეითი. მასში არის: ოთხი 106,7-მმ ნაღმსატყორცნი ავტომობილებზე M966, ტანკსაწინააღმდეგო მართვადი რაკეტების „თოუს“ ოთხი გასაშვები დანადგარი /ტსმრ გდ/ M966-ზე, 18 ტსმრ გდ „დრაკონი“, ცხრა 60-მმ ნაღმსატყორცნი, 34 1,25-ტ ავტომობილი M966, 15 მოტოციკლი და სხვა შეიარაღება). 

შ ე ტ ე ვ ა.  ასეულის შეტევის ფრონტის სიგანეა 1,5 კმ-მდე, ოცეულისა – 400 მ. ასეულს ენიშნება უახლოესი და მომდევნო ამოცანები (ობიექტები) 1,5–2 და 3–4 კმ სიღრმეზე შესაბამისად. საბრძოლო რიგებს ასეული აწყობს, როგორც წესი, ერთ ეშელონად, რეზერვის გამოყოფით. ქვეითი ასეული შეიძლება გაძლიერებულ იქნას მესანგრეთა ქვედანაყოფით, გზრკ „სტინგერის“ საცეცხლე გათვლით და სხვა ქვედანაყოფებით, მას მხარს შესაძლოა უჭერდეს 105-მმ ბუქსირებადი ჰაუბიცების ბატარეა და თვითმავალი ტსრკ „თოუს“ სექცია. სპეციალური ამოცანების შესრულებისათვის (დაზვერვის წარმოება, რეიდების განხორციელება და ა. შ.) მას შეიძლება ეძლეოდეს მოტოციკლები. 

თ ა ვ დ ა ც ვ ა.  თავდაცვის რაიონის სიგანეა 1,5 კმ-მდე ფრონტში, სიღრმე 800 მ-მდე. მასში აღიჭურვება საოცეულო საყრდენი პუნქტები 300–400 მ სიგანით და 200 მ-მდე სიღრმეში. საბრძოლო მოწყობას ასეული აგებს ჩვეულებრივ ორ ეშელონად. მიცემული საარტილერიო და ტანკსაწინააღმდეგო საშუალებები ისე განლაგდება რაიონში, რათა გააძლიერონ ტანკსაწინააღმდეგო თავდაცვა, უზრუნველყონ პირველი ეშელონის საცეცხლე მხარდაჭერა და მხარი დაუჭირონ ასეულისა და ბატალიონის კონტრშეტევას. უშუალო დაცვა იგზავნება 500 მ დაშორებაზე წინა ხაზიდან. 

ბრძოლის პერიოდში ქვეით ათეულში იქმნება ორი საცეცხლე ჯგუფი ოთხი–ხუთი ადამიანით (მეთაური, მეტყვიამფრქვევე, მენაღმსატყორცნე და ერთი–ორი მსროლელი). 


მასალა თარგმნილია ჟურნალიდან . . . Зарубежное военное обозрение, 1987, № 2. 

მოიძია და თარგმნა 
ირაკლი ხართიშვილმა

 

აშშ მექანიზებული (ჯავშანსატანკო) დივიზიის საზენიტო დივიზიონის ბატარეები

შინაარსი 

საზენიტო დივიზიონის საზენიტო-სარაკეტო კომპლექს (ზრკ) „ჩაპარელის“ ბატარეა 
საზენიტო დივიზიონის თზდ „ვულკან“ – გზრკ „სტინგერის“ ბატარეა 
საზენიტო დივიზიონის გზრკ „სტინგერის“ ბატარეა 


აშშ მექანიზებული (ჯავშანსატანკო) დივიზიის საზენიტო დივიზიონის საზენიტო-სარაკეტო კომპლექს (ზრკ) „ჩაპარელის“ ბატარეა 

[ნახატი] 

ბატარეის მეთაურობა: მეთაური, მეთაურის მოადგილე, ზემდეგი. 
სულ ბატარეაში: ექვსი ოფიცერი, ერთი უორენთ-ოფიცერი, 153 სერჟანტი და რიგითი. 

ცხრილი 

(ცხრილის უფრო კომპაქტურად ჩაწერისთვის გამოყენებული აღნიშვნები: A – მართვის; B – კავშირგაბმულობის; C – აპარატურის რემონტის; D – სატრანსპორტო საშუალებათა რემონტის; E – მართვა; F – გათვლა; G – ოცეულში) 

(ნაწილი 1) 

პირადი შემადგენლობა, . . . . . . ს ე ქ ც ი ე ბ ი . . . ზრკ ოცეული (4 გდ-ით) 
ძირითადი შეიარაღება . . . . . . . A . . . . B . . . . C . . . . D . . . . E . . . . F . . . . G . . . 

პირადი შემადგენლობა, 
ადამიანი . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 12 . . . . 6 . . . . 14 . . . 12 . . . . 6 . . . . 5 . . . .26 . . . 
ზრკ „ჩაპარელი“ . . . . . . . . . . . . . – . . . . – . . . . . – . . . . – . . . . . – . . . .1 . . . . .4 . . . 
40-მმ ლულისქვეშა ტანკ- 
საწინააღმდეგო ყუმბარ- 
სატყორცნი M203 . . . . . . . . . . . . – . . . . . 1 . . . . . 1 . . . . – . . . . 1 . . . .1 . . . . .5 . . . 
12,7-მმ ტყვიამფრქვევი 
M2HB . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1 . . . . – . . . . . – . . . . 1 . . . . 1 . . . – . . . . . 1 . . . 
7,62-მმ ტყვიამფრქვევი M60 . . . .4 . . . . – . . . . . – . . . . – . . . . – . . . – . . . . . – . . . 
5,56-მმ ავტომატური 
შაშხანა M16A1 . . . . . . . . . . . . . . 10 . . . . .6 . . . .14 . . . 10 . . . . 5 . . . . 5 . . . .25 . . . 
11,43-მმ პისტოლეტ- 
ტყვიამფრქვევი M3A1 . . . . . . . . .2 . . . . – . . . . . – . . . . 2 . . . . 1 . . . . – . . . . .1 . . . 
ჯავშანტრანსპორტერები 
M113A1 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1 . . . . – . . . . . – . . . . – . . . . 1 . . . . – . . . . – . . . 
ავტომობილები . . . . . . . . . . . . . . 3 . . . . .1 . . . . .5 . . . . 5 . . . . 2 . . . . – . . . . .2 . . . 
რადიოსადგურები . . . . . . . . . . . .3 . . . . – . . . . . 4 . . . . 1 . . . . 5 . . . . 2 . . . .13 . . . 

(ნაწილი 2) 

პირადი შემადგენლობა, . . . . . ზრკ ოცეული (6 გდ-ით) . . . . სულ 
ძირითადი შეიარაღება . . . . . . . . . E . . . . F . . . . G . . . . . . . . ბატარეაში 

პირადი შემადგენლობა, 
ადამიანი . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .8 . . . . 5 . . . .38 . . . . . . . . . . .160 . . . 
ზრკ „ჩაპარელი“ . . . . . . . . . . . . . . . – . . . . 1 . . . . .6 . . . . . . . . . . . .18 . . . 
40-მმ ლულისქვეშა ტანკ- 
საწინააღმდეგო ყუმბარ- 
სატყორცნი M203 . . . . . . . . . . . . . . .1 . . . .1 . . . . .7 . . . . . . . . . . . .24 . . . 
12,7-მმ ტყვიამფრქვევი 
M2HB . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .1 . . . – . . . . . 1 . . . . . . . . . . . . .6 . . . 
7,62-მმ ტყვიამფრქვევი M60 . . . . . – . . . – . . . . . – . . . . . . . . . . . . .4 . . . 
5,56-მმ ავტომატური 
შაშხანა M16A1 . . . . . . . . . . . . . . . . .7 . . . . 5 . . . .37 . . . . . . . . . . .152 . . . 
11,43-მმ პისტოლეტ- 
ტყვიამფრქვევი M3A1 . . . . . . . . . . 1 . . . . – . . . . .1 . . . . . . . . . . . .18 . . . 
ჯავშანტრანსპორტერი 
M113A1 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .1 . . . . – . . . . .1 . . . . . . . . . . . . .5 . . . 
ავტომობილები . . . . . . . . . . . . . . . .2 . . . . – . . . . .2 . . . . . . . . . . . .22 . . . 
რადიოსადგურები . . . . . . . . . . . . . 5 . . . . 2 . . . .17 . . . . . . . . . . . .64 . . . 

მექანიზებული (ჯავშანსატანკო) დივიზიის საზენიტო დივიზიონის* ზრკ „ჩაპარელის“ ბატარეა განკუთვნილია მოწინააღმდეგის საჰაერო მიზნებთან ბრძოლისათვის დაბალ სიმაღლეებზე. იგი შეიძლება ასრულებდეს ამოცანებს დივიზიონის შემადგენლობაში ან დამოუკიდებლად (*მექანიზებული /ჯავშანსატანკო/ დივიზიის საზენიტო დივიზიონში /დაახლოებით 860 ადამიანი/ ექვსი ბატარეაა: საშტაბო, სამი შერეული თზდ „ვულკან“ – გზრკ „სტინგერების“, თითო-თითო ზრკ „ჩაპარელებისა“ და გზრკ „სტინგერების“. მასში არის 18 ზრკ „ჩაპარელი“, 36 თზდ „ვულკანი“, 75 გზრკ „სტინგერი“ /საცეცხლე გათვლა/, 20 ჯავშანტრანსპორტერი (ჯტრ) M113A1, დაახლოებით 470 რადიოსადგური, 230-ზე მეტი ავტომობილი და სხვა შეიარაღება). 

შ ე ტ ე ვ ა შ ი  ზრკ „ჩაპარელების“ ბატარეა გამოიყენება დივიზიის მთავარი დარტყმის მიმართულებაზე მოქმედი ნაწილებისა და ქვედანაყოფების, მართვის პუნქტებისა და სხვა ობიექტების დასაფარავად საჰაერო დარტყმებისაგან. ზრკ-ების განლაგება რეკომენდირებულია 3–4 კმ-ზე და უფრო შორსაც მხარეთა შეხების ხაზიდან კომპლექსებს შორის ინტერვალებით არაუმეტეს 5 კმ. 

თ ა ვ დ ა ც ვ ა შ ი  ბატარეის საცეცხლე საშუალებათა განლაგების თავმოყრა ნავარაუდევია მოწინააღმდეგის მიერ მთავარი დარტყმის მოყენების სავარაუდო მიმართულებაზე მოქმედი ნაწილებისა და ქვედანაყოფების, დივიზიის სამეთაურო პუნქტის, საველე არტილერიის საცეცხლე პოზიციებისა და სხვა ობიექტების დასაფარავად. 

დივიზიის მიერ  მ ა რ შ ი ს  შესრულებისას ბატარეის ქვედანაყოფები შეიძლება განლაგდეს წინასწარ დანიშნულ პოზიციებზე დივიზიის მარშრუტის გასწვრივ, საჰაერო დარტყმებისაგან ყველაზე უფრო მოწყვლად ადგილებში. როგორც წესი, ზრკ-ები განლაგდება ერთმანეთისაგან 2 კმ დაშორებაზე. 

თზდ „ვულკანისა“ და გზრკ „სტინგერის“ ქვედანაყოფებთან ერთად საჰაერო თავდაცვის ორგანიზებისას ზრკ-ის გასაშვები დანადგარები განლაგდება პოიციებზე არანაკლებ 1 კმ დაშორებით თზდ-ისა და გზრკ-გან. 


აშშ მექანიზებული (ჯავშანსატანკო) დივიზიის საზენიტო დივიზიონის თზდ „ვულკან“ – გზრკ „სტინგერის“ ბატარეა 

[ნახატი] 

ბატარეის მეთაურობა: მეთაური, მეთაურის მოადგილე, ზემდეგი. 
სულ ბატარეაში: ცხრა ოფიცერი, ერთი უორენთ-ოფიცერი, 138 სერჟანტი და რიგითი. 

ცხრილი 

(ცხრილის უფრო კომპაქტურად ჩაწერისთვის გამოყენებული აღნიშვნები: A – მართვის; B – კავშირგაბმულობის; C – აპარატურის რემონტის; D – სატრანსპორტო საშუალებათა რემონტის; E – მართვა; F – გათვლა; G – ოცეულში; H – სექცია) 

(ნაწილი 1) 

პირადი შემადგენლობა, . . . . . . ს ე ქ ც ი ე ბ ი . . . თზდ-ების ოცეული 
ძირითადი შეიარაღება . . . . . . . A . . . . B . . . . C . . . . D . . . . E . . . . F . . . . G . . . 

პირადი შემადგენლობა, 
ადამიანი . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14 . . . . 6 . . . . 11 . . . 12 . . . . 6 . . . . 4 . . . .22 . . . 
თზდ-ები „ვულკანი“ . . . . . . . . . – . . . . .– . . . . – . . . . – . . . . . – . . . . 1 . . . . .4 . . . 
გზრკ-ები „სტინგერი“ . . . . . . . . – . . . . . – . . . . – . . . . – . . . . – . . . . – . . . . – . . . 
40-მმ ლულისქვეშა ტანკ- 
საწინააღმდეგო ყუმბარ- 
სატყორცნი M203 . . . . . . . . . . . . . 1 . . . . – . . . . – . . . . . 1 . . . . 1 . . . . – . . . . .1 . . . 
12,7-მმ ტყვიამფრქვევი 
M2HB . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 4 . . . . – . . . . . – . . . . 2 . . . . 1 . . . . 1 . . . . . 5 . . . 
7,62-მმ ტყვიამფრქვევი M60 . . . .4 . . . . – . . . . . – . . . . – . . . . – . . . .– . . . . . – . . . 
5,56-მმ ავტომატური 
შაშხანა M16A1 . . . . . . . . . . . . . . 12 . . . . 6 . . . . .11 . . . 10 . . . . 5 . . . . 4 . . . .21 . . . 
11,43-მმ პისტოლეტ- 
ტყვიამფრქვევი M3A1 . . . . . . . . .2 . . . . – . . . . . – . . . . 2 . . . . 1 . . . . – . . . . . 1 . . . 
ჯავშანტრანსპორტერები 
M113A1 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1 . . . . – . . . . . – . . . . – . . . . 1 . . . . – . . . . . 1 . . . 
ავტომობილები . . . . . . . . . . . . . . 4 . . . . .1 . . . . .4 . . . . 5 . . . . 2 . . . . – . . . . . 2 . . . 
რადიოსადგურები . . . . . . . . . . . .3 . . . . – . . . . . 2 . . . . 1 . . . . 5 . . . . .2 . . . .10. . . 

(ნაწილი 2) 

პირადი შემადგენლობა, . . . . . გზრკ „სტინგერების“ ოცეული . . . . სულ 
ძირითადი შეიარაღება . . . . . . . . . . E . . . . . . . H . . . . . . . G . . . . . . ბატარეაში 

პირადი შემადგენლობა, 
ადამიანი . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .3 . . . . . . . 12 . . . . . . .39 . . . . . . . . . 148 . . . 
თზდ-ები „ვულკანი“ . . . . . . . . . . . . – . . . . . . . – . . . . . . . . – . . . . . . . . . . .12 . . . 
გზრკ-ები „სტინგერი“ . . . . . . . . . . . – . . . . . . . . 5 . . . . . . .15 . . . . . . . . . . 15 . . . . 
40-მმ ლულისქვეშა ტანკ- 
საწინააღმდეგო ყუმბარ- 
სატყორცნი M203 . . . . . . . . . . . . . . . – . . . . . . . . – . . . . . . . – . . . . . . . . . . . .5 . . . 
12,7-მმ ტყვიამფრქვევი 
M2HB . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . – . . . . . . . . – . . . . . . . – . . . . . . . . . . . 21 . . . 
7,62-მმ ტყვიამფრქვევი M60 . . . . . .– . . . . . . . . – . . . . . . . – . . . . . . . . . . . . 4 . . . 
5,56-მმ ავტომატური 
შაშხანა M16A1 . . . . . . . . . . . . . . . . . .2 . . . . . . . 11 . . . . . . .35 . . . . . . . . . 137 . . . 
11,43-მმ პისტოლეტ- 
ტყვიამფრქვევი M3A1 . . . . . . . . . . . 1 . . . . . . . . 4 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 11 . . . 
ჯავშანტრანსპორტერი 
M113A1 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . – . . . . . . . . – . . . . . . . – . . . . . . . . . . . . 4 . . . 
ავტომობილები . . . . . . . . . . . . . . . . .1 . . . . . . . . 6 . . . . . . .19 . . . . . . . . . . 39 . . . 
რადიოსადგურები . . . . . . . . . . . . . . 2 . . . . . . . . 7 . . . . . . .23 . . . . . . . . . . 59 . . . 

მექანიზებული (ჯავშანსატანკო) დივიზიის საზენიტო დივიზიონის* თზდ „ვულკანი“ – გზრკ „სტინგერების“ ბატარეა განკუთვნილია საჰაერო მოწინააღმდეგესთან საბრძოლველად მცირე და ზღვრულად მცირე სიმაღლეებზე და შეუძლია ამოცანების შესრულება დივიზიონის შემადგენლობაში ან დამოუკიდებლად (*მექანიზებული /ჯავშანსატანკო/ დივიზიის საზენიტო დივიზიონში /დაახლოებით 860 ადამიანი/ ექვსი ბატარეაა: საშტაბო, სამი შერეული თზდ „ვულკან“ – გზრკ „სტინგერების“, თითო-თითო ზრკ „ჩაპარელებისა“ და გზრკ „სტინგერების“. მასში არის 18 ზრკ „ჩაპარელი“, 36 თზდ „ვულკანი“, 75 გზრკ „სტინგერი“ /საცეცხლე გათვლა/, 20 ჯტრ M113A1, დაახლოებით 470 რადიოსადგური, 230-ზე მეტი ავტომობილი და სხვა შეიარაღება). 

შ ე ტ ე ვ ა შ ი ბატარეები გადაეცემა პირველი ეშელონის ბრიგადებს ასეთი ანგარიშით: თზდ-ების ოცეული – ბატალიონს, ორი დანადგარი – ასეულს, გზრკ-ების სექცია – ბატალიონს (დივიზიონს) და საცეცხლე გათვლა კი – ასეულს (ბატარეას). ინტერვალები მეზობელ თზდ-ებს შორის არ უნდა აღემატებოდეს 1 კმ, საცეცხლე გათვლებს შორის კი – 3 კმ. 

თ ა ვ დ ა ც ვ ა შ ი ბატარეის საცეცხლე საშუალებების თავმოყრა რეკომენდირებულია მოწინააღმდეგის მთავრი დარტყმის სავარაუდო მიმართულებაზე მოქმედი ქვედანაყოფების, ბრიგადების სამეთაურო პუნქტების, საველე არტილერიის საცეცხლე პოზიციებისა და სხვა ობიექტების დასაფარავად. 

დივიზიის მიერ მ ა რ შ ი ს შესრულებისას ბატარეის ქვედანაყოფები მოძრაობენ საბრძოლო ქვედანაყოფების სალაშქრო კოლონებში, თზდ-ებს შორის 1 კმ-მდე და გზრკ-ებს შორის 3 კმ-მდე დისტანციებით. 

ზრკ „ჩაპარელებთან“ ერთობლივად საჰაერო თავდაცვის ორგანიზებისას თზდ-ებისა და გზრკ-ების საცეცხლე გათვლები განლაგდება პოზიციებზე არანაკლებ 1 კმ დაშორებით ზრკ-გან. 


აშშ მექანიზებული (ჯავშანსატანკო) დივიზიის საზენიტო დივიზიონის გზრკ „სტინგერების“ ბატარეა 

[ნახატი] 

ბატარეის მეთაურობა; მეთაური, მეთაურის მოადგილე, 
სულ ბატარეაში: ცხრა ოფიცერი, 74 სერჟანტი და ჯარისკაცი. 

ცხრილი 

(ცხრილის უფრო კომპაქტურად ჩაწერისთვის გამოყენებული აღნიშვნები: A – ბატარეის მართვის სექცია; B – გზრკ ოცეულის მართვა; C – ოცეულის საცეცხლე სექციის მართვა; D – გზრკ ოცეულის საცეცხლე სექციის საცეცხლე marTvა; E – სულ საცეცხლე სექციაში; F – სულ გზრკ „სტინგერების“ ოცეულში; G – სულ გზრკ „სტინგერების“ ბატარეაში) 

პირადი შემადგენლობა, . . . A . . . გზრკ „სტინგერების“ ოცეული . . . . . . G 
ძირითადი შეიარაღება . . . . . . . . . B . . . საცეცხლე სექცია . . . . . . F . . . . . . . 
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . C . . . D . . . E . . . . . . . . . . . . . . . . .

პირადი შემადგენლობა, 
ადამიანი . . . . . . . . . . . . . . . . .5 . . . .3 . . . . . 2 . . . .2 . . . .12 . . . . .39 . . . . .83 . . . 
გზრკ „სტინგერების“, 
საცეცხლე გათვლა . . . . . . . . – . . . . – . . . . . – . . . 1 . . . . .5 . . . . .15 . . . . . 30 . . . 
5,56-მმ ავტომატური 
შაშხანა M16A1 . . . . . . . . . . . .4 . . . .2 . . . . . 1 . . . .2 . . . .11 . . . . .35 . . . . . 74 . . . 
11,43-მმ პისტოლეტ- 
ტყვიამფრქვევი M3A1 . . . . . 1 . . . .1 . . . . . 1 . . . – . . . . . 1 . . . . . .1 . . . . . . 9 . . . 
ავტომობილები . . . . . . . . . . .2 . . . .1 . . . . . 1 . . . .1 . . . . .6 . . . . .19 . . . . . 40 . . . 
რადიოსადგურები . . . . . . . . 4 . . . .2 . . . . . 2 . . . .1 . . . . .7 . . . . .23 . . . . . 50 . . . 

მექანიზებული (ჯავშანსატანკო) დივიზიის საზენიტო დივიზიონის* გზრკ „სტინგერების“ ბატარეა განკუთვნილია დივიზიის ქვედანაყოფების (ობიექტების) უშუალოდ დასაფარავად მოწინააღმდეგის დარტყმებისაგან ზღვრულად მცირე სიმაღლეებიდან (*მექანიზებული /ჯავშანსატანკო/ დივიზიის საზენიტო დივიზიონში /დაახლოებით 860 ადამიანი/ ექვსი ბატარეაა: საშტაბო, სამი შერეული თზდ „ვულკან“ – გზრკ „სტინგერების“, თითო-თითო ზრკ „ჩაპარელებისა“ და გზრკ „სტინგერების“. მასში არის 18 ზრკ „ჩაპარელი“, 36 თზდ „ვულკანი“, 75 გზრკ „სტინგერი“ /საცეცხლე გათვლა/, 20 ჯტრ M113A1, დაახლოებით 470 რადიოსადგური, 230-ზე მეტი ავტომობილი და სხვა შეიარაღება). 

შ ე ტ ე ვ ა შ ი გზრკ-ების საცეცხლე გათვლები მოქმედებენ დასაფარავი ქვედანაყოფების შემადგენლობაში, ახორციელებენ რა მოწინააღმდეგის დაბლამფრენი მიზნების ძიებასა და დაზიანებას, ან გამოიყოფიან სხვადასხვა ობიექტების საჰაერო თავდაცვისათვის. ერთ საცეცხლე გათვლას შეუძლია დაიფაროს ასეული – ბატარეა ან, მაგალითად, დივიზიის სამეთაურო პუნქტი (კავშირგაბმულობის კვანძი, საწვავ-საცხები მასალებით გაწყობის პუნქტი და ა. შ.), სექციას შეუძლია დაიფაროს ბატალიონი – დივიზიონი. 

თ ა ვ დ ა ც ვ ა შ ი საცეცხლე გათვლების ყოლა რეკომენდირებულია დასაფარავი ქვედანაყოფების საბრძოლო რიგებში საჰაერო მოწინააღმდეგის თავდასხმის ყველაზე უფრო სავარაუდო მიმართულებებზე. 

მ ა რ შ ი ს შესრულებისას საცეცხლე გათვლებს შეუძლიათ მიდიოდნენ დასაფარავი ქვედანაყოფების სალაშქრო კოლონებში. ზოგიერთ შემთხვევაში ისინი შეიძლება განლაგდნენ მოძრაობის მარშრუტის გასწვრივ, ჰაერიდან მოწინააღმდეგის დარტყმებისაგან ყველაზე უფრო მოწყვლად ადგილებში. 

თზდ „ვულკანის“ და ზრკ „ჩაპარელის“ ქვედანაყოფებთან ერთად საჰაერო თავდაცვის ორგანიზებისას გათვლების საცეცხლე პოზიციები განლაგდება არაუახლოეს 1 კმ-ისა თზდ-ების და ზრკ-ების პოზიციებიაგან. 


თარგმანი მომზადებულია ჟურნალიდან . . . Зарубежное военное обозрение, 1986, № 5. 


მასალები მოიძია და თარგმნა 
ირაკლი ხართიშვილმა

 

Wednesday, November 4, 2026

აშშ მსუბუქი ქვეითი დივიზიები

შინაარსი 

აშშ მე-7 ქვეითი დივიზიის რეორგანიზაცია 
აშშ მსუბუქი ქვეითი დივიზია 
აშშ 10-ე მსუბუქი ქვეითი დივიზია 
აშშ ეროვნული გვარდიის 29-ე მსუბუქი ქვეითი დივიზია 
აშშ მე-6 მსუბუქი ქვეითი დივიზია 
აშშ 25-ე მსუბუქი ქვეითი დივიზია 


აშშ მე-7 ქვეითი დივიზიის რეორგანიზაცია 
(85, # 12) 

ამერიკული პრესის ცნობებით, ახალი ტიპის შენაერთის – მსუბუქი ქვეითი დივიზიის, რომელიც განკუთვნილია ჰაერით სწრაფი სტრატეგიული გადასროლებისთვის შეიარაღებული კონფლიქტების რაიონებში, უმთავრესად სუსტად აღჭურვილ საომარ მოქმედებათა თეატრებზე (ომთ), გამოცდებისა და შეფასების ბაზას წარმოადგენს რეგულარული სახმელეთო ჯარების მე-7 ქვეითი დივიზია (მისი სახელწოდებაა „ბაიონეტი“, ემბლემა მოყვანილია ნახატზე), დისლოცრებული ფორტ-ორდში (კალიფორნიის შტატი). 

ორგანიზაციის შესაბამისად მუბუქ ქვეით დივიზიაში (10 200 ადამიანი) იგეგმება იყოს დივიზიის შტაბი, ბრიგადების სამი შტაბი, ცხრა ქვეითი ბატალიონი, 105-მმ ბუქსირებადი ჰაუბიცების სამი საარტილერიო დივიზიონი (თითოეულში 18 ქვემეხი), საარმიო ავიაციის ბრიგადა, საზენიტო დივიზიონი, კავშირგაბმულობის ბატალიონი, საინჟინრო ბატალიონი, ზურგის სარდლობა და სამხედრო პოლიციის ასეული (არ წერია დაზვერვისა და რებ ბატალიონი – ან მე გამომრჩა, ან წერილის ავტორს – ი. ხ.). ქვეითი ბატალიონი (540 ადამიანი) შემდგარი იქნება საშტაბო ასეულისაგან, რომელშიც იქნება ექვსი ოცეული (ტანკსაწინააღმდეგო, სადაზვერვო, ნაღმსატყორცნების, უზრუნველყოფის, კავშირგაბმულობის, სამედიცინო), და სამი ქვეითი ასეულისაგან (თითოეულში 125 ადამიანი). დივიზიის შეიარაღებაში ნავარაუდევია იყოს შემსუბუქებული იარაღი და საბრძოლო ტექნიკა, მათ რიცხვში 54 105-მმ ბუქსირებადი ჰაუბიცა, დაახლოებით 40 106,7-მმ ნაღმსატყორცნი, 500-მდე ხელის ტანკსაწინააღმდეგო ყუმბარსატყორცნი M203, ტანკსაწინააღმდეგო მართვადი რკეტების „დრაკონისა“ და „თოუს“ 200-ზე მეტი გასაშვები დანადგარი (ტსმრ გდ), 18 თვითმავალი საზენიტო დანადგარი (თზდ) „ვულკანი“, 90 გადასატანი საზენიტო-სარაკეტო კომპლექსი (გზრკ) „სტინგერი“ (საცეცხლე გათვლა), საარმიო ავიაციის 90-ზე მეტი ვერტმფრენი, 350-ზე მეტი 1,25-ტ მაღალი გამავლობის ავტომობილი M966, დაახლოებით 140 მოტოციკლი და სხვა შეიარაღება. 

მე-7 ქვეითი დივიზიის გადაყვანა მსუბუქის შტატებზე, ამერიკული სარდლობის აზრით, არსებითად აამაღლებს მის სტრატეგიულ მობილურობას – ჰაერით დივიზიის გადასასროლად დასჭირდებათ სამხედრო-სატრანსპორტო თვითმფრინავების C-141 დაახლოებით 500 რეისი (არსებული /ქვეითი/ დივიზიისათვის აუცილებელია 1400-ზე მეტი რეისი). არ გამორიცხავენ (მსუბუქი) ქვეითი დივიიის გამოყენებას ევროპულ ომის თეატრზეც. ამ შემთხვევაში იგი შეიძლება გაძლიერებულ იქნას მექანიზებული ბრიგადით, აგრეთვე საველე არტილერიის, საარმიო ავიაციისა და საჯარისო საჰაერო თავდაცვის ცალკეული ნაწილებით. 

წერილი თარგმნილია ჟურნალიდან . . . Зарубежное военное обозрение, 1985, № 12. 


აშშ მსუბუქი ქვეითი დივიზია 

ამერიკული სარდლობა განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობს ე. წ. მძიმე და მსუბუქი შენაერთების შებალანსების საკითხს. დაგეგმილია აღნიშნული ტიპის ფორმირებათა ისეთი თანაფარდონის მიღწევა სახმელეთო ჯარების შემადგენლობაში, რომელიც მისცემდა მძლავრი მეწინავე დაჯგუფებების შენახვისა და მათი სწრაფად გაშლის შესაძლებლობას, აგრეთვე მსუბუქი დივიზიების მაღალი სტრატეგიული მობილურობის გამოყენებით უფრო მოკლე დროში მოახდენდა რეაგირებას სამხედრო-პოლიტიკური ვითარების შეცვლაზე მსოფლიოს სხვადასხვა რეგიონში. 

მძიმე დივიზიებს მიეკუთვნება სახმელეთო ჯარების მექანიზებული და ჯავშანსატანკო დივიზიები, განკუთვნილი მაღალი და საშუალო ინტენსივობის საბრძოლო მოქმედებათა წარმოებისათვის, პირველ რიგში, საომარ მოქმედებათა ევროპულ თეატრებზე; მსუბუქ დივიზიებს მიეკუთვნება – შექმნის ეტაპზე მყოფი მსუბუქი ქვეითი დივიზიები, აგრეთვე არსებული საჰაერო-სადესანტო და საჰაერო-საიერიშო დივიზიები. 

მსუბუქი ქვეითი დივიზია, ამერიკელი სამხედრო სპეციალისტების შეფასებით, არის სახმელეთო ჯარების თვისობრივად (ხარისხობრივად) ახალი ზოგადსაჯარისო შენაერთი. იგი განკუთვნილია ჰაერით სწრაფად გადასროლისა და დაბალი ინტენსივობის საბრძოლო მოქმედებათა წარმოებისათვის ძირითადად სუსტად აღჭურვილ საომარ მოქმედებათა თეატრებზე (ომთ) რთულ ფიზიკურ-გეოგრაფიულ პირობებში (სამხრეთ-დასავლეთ აზიის მთები და უდაბნოები, ცენტრალური და სამხრეთ ამერიკის ტყეები, აფრიკა და წყნარი ოკეანის ზონა). იკვლევენ აგრეთვე ასეთი ტიპის დივიზიების საბრძოლო გამოყენების საკითხებს ევროპულ ომის თეატრზეც აშშ შეიარაღებული ძალების მეწინავე დაჯგუფების შემადგენლობაში საშუალო და მაღალი ინტენსივობის საბრძოლო მოქმედებების წარმოებისას „საჰაერო-მიწისზედა ოპერაცია (ბრძოლა)“ კონცეფციის შესაბამისად. 

ორგანიზაციულად მსუბუქი ქვეითი დივიზია მოიცავს (იხ. ნახატი) შტაბსა და საშტაბო ასეულს, ბრიგადების სამ შტაბს საშტაბო ასეულებით, ცხრა ქვეით ბატალიონს, ოთხ საარტილერიო დივიზიონს, საზენიტო დივიზიონს, საარმიო ავიაციის ბრიგადას, სამ ცალკეულ ბატალიონს (დაზვერვისა და რადიოელექტრონული ბრძოლის /რებ/, კავშირგაბმულობის, საინჟინრო), ზურგის სარდლობას (შტაბი და საშტაბო ასეული, ოთხი ბატალიონი: სარემონტო, სატრანსპორტო და მომარაგების, სამედიცინო, საავიაციო ტექნიკის მომსახურებისა და რემონტის), სამხედრო პოლიციის ასეულს. სულ დივიზიაში (იხ. ცხრილი) პირადი შემადგენლობის 10 768 ადამიანია, რვა 155-მმ და 54 105-მმ ბუქსირებადი ჰაუბიცა, 36 106,7-მმ და 54 60-მმ ნაღმსატყორცნი, ტანკსაწინააღმდეგო მართვადი რაკეტების (ტსმრ) „თოუ“ 44 გასაშვები დანადგარი ავტომობილზე M966, ტსმრ „დრაკონის“ 162 გასაშვები დანადგარი, რვა 25-მმ ავტომატური ზარბაზანი, 18 თვითმავალი საზენიტო დანადგარი (თზდ) „ვულკანი“, 90 გადასატანი საზენიტო-სარაკეტო კომპლექსი (გზრკ) „სტინგერი“, 99 ვერტმფრენი, მათ რიცხვში 31 სადაზვერვო, 29 საცეცხლე მხარდაჭერის, 36 ზოგადი დანიშნულების, 870 1,25-ტ მაღალი გამავლობის ავტომობილი, 135 მოტოციკლი და სხვა შეიარაღება* (*უცხოური სამხედრო ბეჭდური გამოცემების ბოლო მონაცემებით მსუბუქ ქვეით დივიზიაში არის 155-მმ ჰაუბიცების ბატარეა /ტექსტის მიხედვით დივიზიონი/, აგრეთვე საავიაციო ტექნიკის მომსახურებისა და რემონტის ასეული /ტექსტის მიხედვით ბატალიონი/). 

არსებული გეგმების თანახმად სახმელეთო ჯარებში ნავარაუდევია ხუთი მსუბუქი ქვეითი დივიზიის ყოლა (ოთხი რეგულარულ ჯარებში და ერთიც ეროვნულ გვარდიაში). დღეისათვის მე-7 ქვეითი დივიზიის ბაზაზე (ფორტ-ორდი, კალიფორნიის შტატი) შექმნილია მე-7 მსუბუქი ქვეითი დივიზია. უახლოეს წლებში 25-ე ქვეითი (ჰავაის კუნძულები) და ადრე გაუქმებული (განფორმირებული) მე-6 ქვეითი (ფორტ-რიჩარდსონი, ალიასკის შტატი), 10-ე სამთო (ფორტ-დრამი, ნიუ-იორკი) და ეროვნული გვარდიის 29-ე ქვეითი (ფორტ-ბელვორი, ვირჯინია) დივიზიების ბაზაზე დაგეგმილია შეიქმნას იმავე ნომრების მსუბუქი ქვეითი დივიზიები. 

როგორც უცხოელი სპეციალისტები მიიჩნევენ, რომ მსუბუქი ქვეითი დივიზიის ძირითადი უპირატესობა არსებული ორგანიზაციის ქვეით დივიზიასთან შედარებით არის მისი მაღალი სტრატეგიული და ოპერატიულ-ტაქტიკური მობილურობა. ასე, მსოფლიოს ნებისმიერ ნაწილში მისი გადასროლისათვის საჭირო იქნება C-141B ტიპის სამხედრო-სატრანსპორტო თვითმფრინავების არაუმეტეს 500 თვითმფრინავ-რეისისა (ჩვეულებრივი ქვეითი დივიზიისათვის აუცილებელია 1450 რეისი). ამასთან ერთად, მე-7 მსუბუქი ქვეითი დივიზიის ნაწილებისა და ქვედანაყოფების მონაწილეობით ჩატარებულმა საცდელმა სწავლებებმა გამოავლინეს მისი საორგანიზაციო სტრუქტურის, საბრძოლო გამოყენებისა და საბრძოლო მოქმედებათა უზრუნველყოფის სუსტი მხარეებიც. აღინიშნება აგრეთვე, რომ მას აქვს შედარებით დაბალი საცეცხლე და ტანკსაწინააღმდეგო შესაძლებლობები, არასაკმარისი ტაქტიკური მობილურობა (დივიზიის ცხრა ქვეითი ბატალიონიდან მხოლოდ სამი შეიძლება იქნას გადასროლილი საბრძოლო მოქმედებათა რაიონის საზღვრებში საშტატო ვერტმფრენებითა და სხვა სატრანსპორტო საშუალებებით), საბრძოლო მოქმედებების წარმოების შეზღუდული შესაძლებლობები (მატერიალურ-ტექნიკური უზრუნველყოფის /მტუ/ მარაგი 2–3 დღე-ღამეზეა გაანგარიშებული). სუსტად აღჭურვილ ომთ-ებზე ამ ტიპის შენაერთების საბრძოლო გამოყენების საკითხების განხილვისას, სახმელეთო ჯარების სარდლობა მიიჩნევს, რომ მსუბუქი ქვეითი დივიზიის ოპერატიული დანიშნულების რაიონში გადასროლისას შეიძლება წარმოიშვას გარკვეული სიძნელეები, დაკავშირებული სამხედრო-სატრანსპორტო თვითმფრინავების მიღების, ფრენების დროს საწვავით მათი გაწყობის, ასევე ჰაერშიც, მატერიალურ-ტექნიკურ საშუალებათა აუცილებელი მარაგის შექმნისა და სხვა საკითხებთან. ამ და სხვა ფაქტორებს, მისი აზრით, შეუძლიათ დააქვეითონ დივიზიის შესაძლებლობები თავისი ძალისხმევის გაზრდის საქმეში. 

მსუბუქი ქვეითი დივიზიები შექმნილია ძირითადად „მესამე მსოფლიოს“ ქვეყნების რეგიონებში სწრაფი რეაგირებისთვის, თუმცა კი მუშავდება მათი საბრძოლო გამოყენების გეგმები ევროპულ ომის თეატრზეც. მაღალი სტრატეგიული მობილურობის მქონე მსუბუქ ქვეით დივიზიებს შეუძლიათ უმოკლეს ვადებში გააძლიერონ ნატო-ს „შეკავების ძალები“ ევროპაში სამხედრო კონფლიქტის საწყის ეტაპზე და უზრუნველყონ ბლოკის გაერთიანებული (სამოკავშირეო) შეიარაღებული ძალების (გშძ) სტრატეგიული გაშლა არსებული გეგმების შესაბამისად. შემდეგში, საშუალო და მაღალი ინტენსივობის საბრძოლო მოქმედებათა წარმოების პირობებში, მათი გამოყენება მნიშვნელოვნად აამაღლებს მექანიზებული და ჯავშანსატანკო შენაერთების საბრძოლო შესაძლებლობებს, განსაკუთრებით ადგილმდებარეობის რთულ პირობებში მოქმედებებისას. 

მსუბუქი ქვეითი დივიზიების ოპერატიული გაშლის ყველაზე უფრო სავარაუდო რაიონები ევროპულ ომის თეატრზე შეიძლება იყოს ნატო-ს გშძ-ის დაჯგუფების ჩრდილოეთ და სამხრეთ ფლანგები, სადაც ადგილმდებარეობის პირობები იძლევა მაღალი ეფექტურობის მიღწევის საშუალებას ამ ფორმირებათა გამოყენებისას. ცენტრალურ-ევროპულ ომთ-ზე მსუბუქი ქვეითი დივიზიების გაშლის ყველაზე უფრო სავარაუდო რაიონებია მთაგორიან-ტყიანი უბნები მე-5 და მე-7 საარმიო კორპუსების მოქმედებათა ზოლში, აგრეთვე რურის სამრეწველო რაიონის ურბანიზებული ზონები. ამასთან მსუბუქი ქვეითი ბრიგადები მათი შემადგენლობიდან გადაეცემა მძიმე დივიზიებს მეორეხარისხოვან მიმართულებებსა და ისეთ ადგილმდებარეობაზე გამოყენებისთვის, სადაც გართულებულია მექანიზებული და ჯავშანსატანკო დივიზიების მოქმედება. 

მსუბუქი ქვეითი დივიზიების ევროპულ ომთ-ებზე გამოყენების საფუძვლებს ამერიკული სარდლობა განიხილავს „საჰაერო-მიწისზედა ოპერაცია (ბრძოლა)“ კონცეფციის თვალსაზრისით. ასე, შეტევაში მსუბუქი ქვეითი დივიზიის ნაწილები და ქვედანაყოფები შეიძლება გამოყენებულ იქნას მეორეხარისხოვან მიმართულებებზე, აგრეთვე ადგილმდებარეობის ძნელად სავალი უბნების გავლით მოწინააღმდეგის თავდაცვაში შეღწევის ამოცანების შესრულებისა და ზურგში მისთვის დაზიანების მიყენებისათვის. გარდა ამისა, მათ შეუძლიათ იმოქმედონ აერომობილური დესანტების სახით, რომელთაც გადასხამენ 70 კმ-მდე სიშორეზე მოწინააღმდეგის ზურგში ობიექტების განადგურების ან დაუფლების მიზნით (თითოეულ დივიზიაში იქნება „რეინჯერების“ პროგრამით მომზადებული 850 სამხედრო მოსამსახურე). 

თავდაცვაში მსუბუქი ქვეითი დივიზიის ნაწილებისა და ქვედანაყოფების გამოყენება ნავარაუდევია ძირითადად მეორეხარისხოვან მიმართულებებზე, საბრძოლო მოქმედებათა წარმოებისათვის დასახლებულ პუნქტებში, მთა-გორიან და ტყიან მასივებში, დაჭაობებული ადგილმდებარეობის პირობებში. 

დიდი ყურადღება ეთმობა ამ დივიზიების გამოყენების საფუძვლების შემუშავებას მექანიზებულ და სატანკო ქვედანაყოფებთან, აგრეთვე საცეცხლე მხარდაჭერის ვერმფრენებთან ურთიერთმოქმედებაში ზურგის რაიონების დაცვისა და თავდაცვის საბრძოლო ამოცანების შესრულებისას. ითვლება, რომ მძიმე და მსუბუქი შენაერთების ძალებისა და საშუალებათა ერთობლივი გამოყენება ყველაზე უფრო ეფექტური იქნება მოწინააღმდეგის საჰაერო და აერომობილური დესანტების წინააღმდეგ, აგრეთვე დივიზიებისა და საარმიო კორპუსების ზურგის რაიონებში მოქმედი მანევრული ჯგუფების სატანკო და მოტოქვეითი ნაწილებისა და ქვედანაყოფების წინააღმდეგაც. 

მსუბუქი ქვეითი დივიზიების დამოუკიდებელ მიმართულებებზე გამოყენების შემთხვევაში ნატო-ს გშძ-ის შემადგენლობაში ისინი შეიძლება ღებულობდნენ გასაძლიერებლად სამ ბრიგადამდე (მექანიებული ან ჯავშანსატანკო, საველე არტილერიისა და საარმიო ავიაციის). გარდა ამისა ნავარაუდევია მსუბუქი ქვეითი დივიზიების ჩართვა ევროპულ ომის თეატრზე ნატო-ს გშძ-ის არმიების ჯგუფის საარმიო კორპუსის ოპერატიული ან სტრატეგიული რეზერვის შემადგენლობაში. 

როგორც ამერიკული სარდლობა მიიჩნევს, სახმელეთო ჯარების შემადგენლობაში მსუბუქი ქვეითი დივიზიების არსებობას შეუძლია უზრუნველყოს ქვეყნის სამედრო-პოლიტიკურ ხელმღვანელობა ძალების მაღალმობილური კონტინგენტით მათი სწრაფი გადასროლისათვის დედამიწის ნებისმიერ წერტილში მათ წინაშე დასმული ამოცანების შესასრულებლად. 

წერილი თარგმნილია ჟურნალიდან . . . Зарубежное военное обозрение, 1986, № 5. 


აშშ 10-ე მსუბუქი ქვეითი დივიზია 

დღესდღეობით პენტაგონის მიერ სახმელეთო ჯარების რეორგანიზაციის პროგრამის „არმია–90“ ფარგლებში დიდი ყურადღება ეთმობა მისი მობილურობის ამაღლებას. ერთ-ერთი მიმართულება, რომელიც მნიშვნელოვნად ამცირებს აშშ კონტინენტური ნაწილიდან ზღვისიქითა საომარ მოქმედებათა თეატრებზე (ომთ) შენაერთების გადასროლის ვადებს, გახლავთ მსუბუქი ქვეითი დივიზიების შექმნა. ასეთი დივიზიის გადასროლისათვის დასჭირდებათ C-141 ტიპის სახედრო-სატრანსპორტო თვითმფრინავების დაახლოებით 500 თვითმფრინავ-რეისი (ჩვეულებრივი ქვეითი დივიზიისათვის 1400-ზე მეტი). 

როგორც უცხოური პრესა იტყობინება, დაიწყო რეგულარული ჯარების 10-ე მსუბუქი ქვეითი დივიზიის ჩამოყალიბება (მოყვანილია ემბლემის ნახატი). მას ექნება ორბრიგადიანი შემადგენლობა, ხოლო სამობილიზაციო გაშლის შემთხვევაში მისი სრულად დაკომპლექტება ეროვნული გვარდიის სახმელეთო ჯარების ცალკეული ქვეითი ბრიგადითაა ნავარაუდევი. დივიზიის შტაბი (მეთაურად 1985 წელს დაინიშნა გენერალ-მაიორი უ. კარპენტერი), ერთი ბრიგადა და სადივიზიო საფუძვლის ზოგიერთი ქვედანაყოფი გაშლილია ფორტ-დრამში (ნიუ-იორკის შტატი). მეორე ბრიგადა, სანამ ფორტ-დრამში არ მომზადდება ბაზა მისი განლაგებისათვის, დისლოცირებული იქნება ფორტ-ბენინგში (ჯორჯია). 

უცხოურ პრესაში აღინიშნება, რომ დივიზია იქმნება ყოფილი 10-ე სამთო დივიზიის ბაზაზე, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის წლებში მონაწილეობას ღებულობდა საბრძოლო მოქმედებებში იტალიაში, ხოლო ომის შემდეგ კი გაუქმებულ იქნა. ამერიკელი სამხედრო სპეციალისტები არ გამორიცხავენ, რომ ყველა საორგანიზაციო ღონისძიების დასრულების შემდეგ იგი განკუთვნილი იქნება მოქმედებებისთვის სამთო-არქტიკულ პირობებში. 

სახმელეთო ჯარების სარდლობა დივიზიის გაშლის პროცესის დასრულებას გეგმავს 1988 წლისთვის. მისი პირადი შემადგენლობის რიცხოვნება იქნება 10 768 ადამიანი. შეიარაღებაში, ეროვნული გვარდიის ბრიგადის ჩათვლით, ნავარაუდევია ჰქონდეს შემსუბუქებული იარაღი და სამხედრო ტექნიკა, მათ რიცხვში 54 ბუქსირებადი 105-მმ ჰაუბიცა, 36 106,7-მმ ნაღმსატყორცნი, ტანკსაწინააღმდეგო მართვადი რკეტების „დრაკონისა“ და „თოუს“ 206 გასაშვები დანადგარი (ტსმრ გდ), 522 ხელის ტანკსაწინააღმდეგო ყუმბარსატყორცნი M203, 18 თვითმავალი საზენიტო დანადგარი (თზდ) „ვულკანი“, 90 გადასატანი საზენიტო-სარაკეტო კომპლექსი (გზრკ) „სტინგერი“ (საცეცხლე გათვლა), 99 საარმიო ავიაციის ვერტმფრენი, 870 1,25-ტ მაღალი გამავლობის ავტომობილი M966, 135 მოტოციკლი და სხვა შეიარაღება. 

წერილი თარგმნილია ჟურნალიდან . . . Зарубежное военное обозрение, 1986, № 7. 


აშშ ეროვნული გვარდიის 29-ე მსუბუქი ქვეითი დივიზია 

1985 წ. დასასრულს პენტაგონმა განაცხადა ეროვნული გვარდიის სახმელეთო ჯარებში 29-ე მსუბუქი ქვეითი დივიზიის ფორმირების შესახებ. როგორც პრესაში აღინიშნება, იგი იქმნება ადრე გაუქმებული (განფორმირებული) ეროვნული გვარდიის 29-ე ქვეითი დივიზიის ბაზაზე და ახალი ნაწილებისა და ქვედანაყოფების ხარჯზეც (ემბლემა მოყვანილია ნახატზე). მასში შევიდნენ 116-ე (ვირჯინიის შტატი) და 58-ე (მერილენდი) ცალკეული ქვეითი ბრიგადები. მესამე ბრიგადის განლაგება დაგეგმილია ფორტ-ჰილში (ვირჯინია). იტყობინებიან, რომ მის შემადგენლობაში ჩაირთვება საარმიო ავიაციის ბრიგადა (მერილენდი), სამი–ოთხი საველე საარტილერიო დივიზიონი (ვირჯინია), დაზვერვისა და რადიოელექტრონული ბრძოლის (რებ) ბატალიონი (მერილენდი) – ასეთი ტიპის პირველი ქვედანაყოფი ეროვნულ გვარდიაში, აგრეთვე უზრუნველყოფისა და მომსახურების ბატალიონები. 

სახმელეთო ჯარების სარდლობა გეგმავს 1988 წ. დაასრულოს დივიზიის გაშლა, რომლის შტაბიც იმყოფება ფორტ-ბელვორში (ვირჯინია). დივიზიის პირადი შემადგენლობის რიცხოვნება შეადგენს 10 768 ადამიანს. მის შეიარაღებაში იქნება რეგულარული ჯარების მსუბუქ ქვეით დივიზიებში არსებულის ანალოგიური იარაღი და სამხედრო ტექნიკა, მათ რიცხვში 54 ბუქსირებადი 105-მმ ჰაუბიცა, 36 106,7-მმ ნაღმსატყორცნი, ტანკსაწინააღმდეგო მართვადი რკეტების „დრაკონისა“ და „თოუს“ 206 გასაშვები დანადგარი (ტსმრ გდ), 522 ხელის ტანკსაწინააღმდეგო ყუმბარსატყორცნი M203, 18 თვითმავალი საზენიტო დანადგარი (თზდ) „ვულკანი“, 90 გადასატანი საზენიტო-სარაკეტო კომპლექსი (გზრკ) „სტინგერი“ (საცეცხლე გათვლა), 99 საარმიო ავიაციის ვერტმფრენი, 870 1,25-ტ მაღალი გამავლობის ავტომობილი M966, 135 მოტოციკლი და სხვა შეიარაღება. 

ამერიკული სარდლობა მიიჩნევს, რომ მსუბუქი ქვეითი დივიზიის ჩამოყალიბება მნიშვნელოვნად აამაღლებს ეროვნული გვარდიის შესაძლებლობებს კრიზისულ სიტუაციებში რეგულარული ჯარების გაძლიერების საქმეში. 

წერილი თარგმნილია ჟურნალიდან . . . Зарубежное военное обозрение, 1986, № 8. 


აშშ მე-6 მსუბუქი ქვეითი დივიზია 

ამერიკული პრესის მონაცემებით პენტაგონმა ოფიციალურად განაცხადა ალიასკაზე რეგულარული ჯარების მე-6 მსუბუქი ქვეითი დივიზიის ჩამოყალიბების შესახებ (ნახატზე მოცემულია ემბლემა). დივიზიის გაშლა ხდება ჩრდილოეთიდან ქვეყნის დაცვის აუცილებლობით და წარმოებს სახმელეთო ჯარების რეორგანიზაციის პროგრამის „არმია–90“ ფარგლებში. აღინიშნება, რომ მე-6 მსუბუქი ქვეითი დივიზიის ბირთვი იქნება 172-ე ცალკეული ქვეითი ბრიგადა, რომელმაც დაგეგმილ ღონისძიებებთან დაკავშირებით უკვე დაიწყო ახალ საორგანიზაციო-საშტატო სტრუქტურაზე გადასვლა. უცხოურ პრესაში აღინიშნება, რომ დივიზიის შტაბისა და ერთი ბრიგდის გაშლა (ორი ბატალიონის შემადგენლობით) დაგეგმილია ფორტ-უეინ რაიდეტში, ხოლო მეორე ბრიგადისა (ოთხი ბატალიონი, რომელთაგან ერთი საპარაშუტო-სადესანტოა) და სადივიზიო საფუძვლის ზოგიერთი ქვედანაყოფისა – ფორტ-რიჩარდსონში. სამობილიზაციო გაშლის შემთხვევაში სრულად დაკომპლექტება დაგეგმილია აშშ-ის ცენტრალური რაიონებიდან გადმოსროლილი ეროვნული გვარდიის 205-ე ცალკეული ქვეითი ბრიგადით. 

მე-6 მსუბუქი ქვეითი დივიზიის ფორმირების საორგანიზაციო ღონისძიებათა დასრულების შემდეგ მის შეიარაღებაში იგეგმება იქონიონ შემსუბუქუბელი იარაღი და სამხედრო ტექნიკა, მათ შორის: 54 ბუქსირებადი 105-მმ ჰაუბიცა, 36 106,7-მმ ნაღმსატყორცნი, ტანკსაწინააღმდეგო მართვადი რკეტების „დრაკონისა“ და „თოუს“ 206 გასაშვები დანადგარი (ტსმრ გდ), 522 ხელის ტანკსაწინააღმდეგო ყუმბარსატყორცნი M203, 18 თვითმავალი საზენიტო დანადგარი (თზდ) „ვულკანი“, 90 გადასატანი საზენიტო-სარაკეტო კომპლექსი (გზრკ) „სტინგერი“ (საცეცხლე გათვლა), 99 საარმიო ავიაციის ვერტმფრენი, 870 1,25-ტ მაღალი გამავლობის ავტომობილი M966 და სხვა შეიარაღება. 

ამერიკელი სამხედრო სპეციალისტები აღნიშნავენ, რომ დივიზიის გაშლის დასრულება ნავარაუდევია 1989 წელს. მისი განლაგება ალიასკაზე, მათი აზრით, საშუალებას მისცემთ იყოლიონ ამ რეგიონში სპეციალურად მომზადებული ჯარების მაღალმობილური კონტინგენტი ამოცანების გადაწყვეტისათვის არქტიკულ პირობებში. 

წერილი თარგმნილია ჟურნალიდან . . . Зарубежное военное обозрение, 1986, № 10. 


აშშ 25-ე მსუბუქი ქვეითი დივიზია 

როგორც საზღვარგარეთული პრესა იუწყება, დღესდღეობით მთავრდება ჰავაის კუნძულებზე დისლოცირებული (შეფილდ-ბერექსი, კ. ოაჰუ) რეგულარული ჯარების 25-ე ქვეითი დივიზიის მსუბუქ ქვეით დივიზიად რეორგანიზაცია (მოყვანილია დივიზიის ემბლემის ნახატი). 

პენტაგონის სამხედრო ექსპერტების აზრით, რეორგანიზაციის შემდეგ მას, სამხრეთ კორეაში აშშ სახმელეთო ჯარების გაძლიერების გარდა შეიძლება კიდევ დაეკისროს ამ რეგიონში ამერიკული „ეროვნული ინტერესების“ დაცვის დამატებითი ამოცანები. აღინიშნება, რომ აუცილებლობის შემთხვევაში იგი შეიძლება გაძლიერებულ იქნას ჰავაის კუნძულებზე დისლოცირებული ეროვნული გვარდიის 29-ე ცალკეული ქვეითი ბრიგადით. 

მსუბუქი ქვეითი დივიზიის ტიპიური საორგანიზაციო-საშტატო სტრუქტურის შესაბამისად მის შემადგენლობაში შევა შტაბი, ბრიგადების სამი შტაბი, ცხრა ქვეითი ბატალიონი, 105-მმ ბუქსირებადი ჰაუბიცების სამი საარტილერიო დივიზიონი, საარმიო ავიაციის ბრიგდა, საზენიტო დივიზიონი, დაზვერვისა და რადიოელექტრონული ბრძოლის (რებ) ბატალიონი, კავშირგაბმულობის ბატალონი, საინჟინრო ბატალიონი, ზურგის სარდლობა. პირადი შემადგენლობის რიცხოვნება დაახლოებით 10 700 ადამიანია. მის შეიარაღებაში იქნება შემსუბუქებული იარაღი და სამხედრო ტექნიკა, მათ რიცხვში 54 105-მმ ბუქსირებადი ჰაუბიცა, 36 106,7-მმ ნაღმსატყორცნი, ტანკსაწინაამდეგო მართვადი რაკეტების (ტსმრ) „დრაკონისა“ და „თოუს“ 206 გასაშვები დანადგარი, 522 40-მმ ყუმბასატყორცნი M203, 18 თვითმავალი საზენიტო დანადგარი (თზდ) „ვულკანი“, 90 გადასატანი საზენიტო-სარაკეტო კომპლექსი (გზრკ) „სტინგერი“ (საცეცხლე გათვლა), დაახლოებით 100 საარმიო ავიაციის ვერტმფრენი, 870 1,25-ტ მაღალი გამავლობის ავტომობილი M966, 135 მოტოციკლი და სხვა შეიარაღება. 

დივიზიის ახალ შტატებზე გადაყვანა 1988 წელში დასრულდება. სულ სახმელეთო ჯარებში ნავარაუდევია ხუთი მსუბუქი დივიზიის ყოლა (ოთხი რეგულარულ ჯარებში და ერთიც ეროვნულ გვარდიაში). მათგან მხოლოდ 25-ე იქნება დისლოცირებული აშშ კონტინენტური ნაწილის ფარგლებს გარეთ (წყნარი ოკეანის ზონაში), რაც საშუალებას მისცემს ამერიკულ სარდლობას იყოლიოს ამ რეგიონში ჯარების მაღალმობილური კონტინგენტი, სპეციალურად განკუთვნილი სწრაფი რეაგირების ამოცანების შესრულებისათვის. 

წერილი თარგმნილია ჟურნალიდან . . . Зарубежное военное обозрение, 1987, № 9. 


მასალები მოიძია და თარგმნა 
ირაკლი ხართიშვილმა